‘The Collector’, John Fowles

Δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω πραγματικός συλλέκτης. Όλες μου οι προσπάθειες στο πολύ μακρινό παρελθόν μου ήταν μάταιες ίσως γιατί ποτέ η έννοια της ‘συλλογής’ δεν ταίριαζε στην ιδιοσυγκρασία μου. Ακόμη και η ‘συλλογή’ μου τον 3000+ βιβλίων είναι απλώς ένα mortal coil μιας ψυχής που ζει μόνιμα στον νου μου και στο υπόλοιπο του χαρακτήρα μου.

Γι’ αυτόν ίσως τον λόγο το The Collector του John Fowles το αντιμετώπισα αρχικά με σχετική αρνητικότητα γι’ αυτό που θα αντίκρυζα στις 300 σελίδες του. Έπεσα όμως πολύ έξω. Το δεύτερο βιβλίο του Fowles μετά το The Magus προσφέρει μια πολύ ωριμότερη γραφή από τον The Magus και δύο χαρακτήρες που λειτουργούν σαν αρχέτυπα κάποιων καταστάσεων και σχέσεων πολύ πέρα από την ωμή και σοκαριστική ιστορία του ίδιου του βιβλίου.

Το The collector δεν είναι ένα βιβλίο μόνο για τον συλλέκτη αλλά – ίσως και ακόμη περισσότερο – είναι ένα βιβλίο για το αντικείμενο της συλλογής και το τεράστιο εύρος των συναισθημάτων που το διατρέχουν. Σ’ αυτό το πλαίσιο η ίδια η έννοια της συλλογής παίρνει δευτερεύον νόημα μπροστά σε όλη την περιγραφή της αλληλεπίδρασης μεταξύ των προσώπων που γίνεται εδώ τόσο πετυχημένα όσο ήταν το παράπονό μου για τον The Magus πως δεν έγινε.

Παρ’ όλα αυτά για τις 300 σελίδες του είναι μεγάλο βιβλίο και πιστεύω πως ίσως να ήταν καλύτερο και πιο έντονο σαν μια μικρότερη ιστορία 150-200 σελίδων. Το bonus στην ανάγνωση του είναι πως αντιλαμβάνεται κανείς το τι προσπάθησε να κάνει ο Fowles στο The Magus. Στον collector το σίγουρο είναι πως η επιτυχία του είναι απόλυτη.

Advertisements

~ από basileios στο Απρίλιος 30, 2007.

10 Σχόλια to “‘The Collector’, John Fowles”

  1. Ως φανατικός του Μάγου θα σπεύσω!
    Βασίλη διάβασες την μετάφραση?

  2. σπεύσε, σπέυσε και δεν θα χάσεις.

    Όχι, δεν γνωρίζω την μετάφραση.

  3. Άλλο ένα βιβλίο που -βλακωδώς- χάρισα.
    Πολύ καλό, αν και ο μάγος δεν με τραβάει να τον ανοίξω.
    Ακόμη.
    🙂

  4. βλέπω σου άρεσε ο μουρακάμι

  5. μα ναι. Αφού τοι έγραψα και στο κείμενο για το Kafka on the shore. ευτυχώς όμως που πρότεινες να διαβάσω εκείνο πριν το Norwegian Wood γιατί εδώ απογοητελυτηκα λίγο. Θα γράψω και γι αυτό ως την Δευτερα.

  6. καλά εσύ είσαι εργαστήριο ανάγνωσης

    προσωπικά αργώ πιο πολύ

    διαβάζω ταυτχόχρονα και διάφορα που τυπώνω από το ιντερνετ και δεν έχω πολλές ώρες

    στο λουτράκι που είχα πάει το προηγούμενο σαββατοκύριακο βρήκα στη μικρή βιβλιοθήκη του εξοχικού δύο ΒΙΠΕΡ και τα δανείστηκα για να τα διαβάσω

    το ένα τη Ναυτία την είχα διαβάσει πιο παλιά και δεν τη θυμόμουν

    το άλλο είναι η Λευκή Φρουρά του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ

  7. Bugakov!!!!

    χτυπησες raw nerve που λενε.

    Το Master & Margarita είναι ένα από τα 10 αγαπημένα μου βιβλία.

    Κ Ο Ρ Υ Φ Η !

  8. μου φαίνεται πως πρέπει να το ξαναδιαβάσω και αυτό

  9. την ναυτία και γω δεν την θυμάμαι καλα πάντως, μια που την διάβασα στην 2α Λυκείου και είχα θυμάμαι γεμίσει το βιβλίο των αρχαίων με τσιτάτα από κει…

    young and easily impressionable… (ενω τωρα είμαι old and easily imprssionable)

  10. βασίλειος,
    τα άλλα εννιά ποια ειναι;

    Υπερθεματιζω για τον Μπουγκάκοφ και το Μ&Μ.
    Αναφορικά με τον Μουρακάμι, ειμαι ανάποδη. Το Δάσος μου άρεσε καλύτερα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: