‘Not Fade Away’, Jim Dodge

Είναι αλήθεια πως κάποια πράγματα δεν είναι από την φύση τους εύκολο να ξεθωριάσουν. Κάποιες μνήμες κολλούν στον εγκέφαλο με τρόπους που χωρίς εύκολη εξήγηση μένουν για χρόνια απαράλλαχτες από την φθορά του χρόνου και αφήνουν στην αναπόληση το ίδιο ακριβώς αίσθημα με την στιγμή και τις συνθήκες που συνέβησαν. Και οι δευτερογενείς αισθήσεις στα τμήματα αυτά της μνήμης εντείνονται και γιγαντώνονται ίσως και περισσότερο από όσο ήταν σημαντικές εκείνη την στιγμή και φτάνουν σε σημείο να αποτελούν κρατήματα και αρχικά σημεία για τους συνειρμούς που οδηγούν στην αναπόληση.

Το ‘Not Fade Away’ του Jim Dodge είναι μια διπλή ιστορία αναπόλησης που η γραφή της μοιάζει σαν μια διαστάυρωση του Jack Kerouac με τον Don McLean μια που το κέντρο της ιστορίας είναι ένα ταξίδι – προσκύνημα και θυσία μαζί, πάνω σε μια κλέμένη Cadillac, στον χώρο που έπεσε το αεροπλάνο με τους Buddy Holly, Richie Valence και Big Bopper.

Αν και οι ιστορίες οδήγησης across America είναι γενικά πολύ συνηθισμένες και στον χώρο του βιβλίου μα και του κινηματογράφου, τον Not Fade Away έχει κάποια στοιχεία που το κάνουν εντελώς διαφορετικό από τις σχετικά απλές διηγήσεις και το κάνουν εντελώς ξεχωριστό. Ένα από αυτά τα στοιχεία – ίσως το πιο έντονο – είναι και η σύνδεση του καθημερινού στοιχείου με το μεταφυσικό που τελείται τόσο φυσιολογικά που δεν κάνει τελικά καμιά εντύπωση στον αναγνώστη. Ο ήρωας του βιβλίου κάτω από τους ήχους του πρώιμου rock n’ roll, ενός ήχου που λειτουργεί σαν σύμβολο, θεσμός ενηλικίωσης μα και σημείο συνειρμού ταυτόχρονα, ψάχνει στην ουσία για ένα φάντασμα που στην φύση του είναι τελικά να μην μπορεί να φθαρεί.

Η αλήθεια είναι πως ευχαριστήθηκα πάρα πολύ αυτό το βιβλίο. Το Stone Junction που είχα διαβάσει πολλά χρόνια πριν μπορεί να μου φάνηκε λίγο φλύαρο εκείνη την στιγμή μα και αυτό σαν ιστορία ταξιδιού μοιάζει σαν μια συνέχεια του Not Fade Away σε έναν λίγο πιο ώριμο κόσμο και τελικά με βάση το Not Fade Away εξηγείται ακόμη και η τιμή που έκανε ο Pynchon στον Jim Dodge γράφωντας τον πρόλογο για το Stone Junction.

Σε τελευταία ανάλυση το μόνο που μπορώ να πω είναι: Οh baby thats what I like!

Advertisements

~ από basileios στο Ιουλίου 3, 2007.

Ένα Σχόλιο to “‘Not Fade Away’, Jim Dodge”

  1. Απίθανη ιδέα! Συγχαρητήρια! Εξαιρετικό!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: