Trofim Lysenko

Προσπαθώ για χρόνια να αποφύγω το βλέμμα σου μα δεν τα καταφέρνω. Σε κάθε μου πείραμα είσαι εκεί, πλάι μας για να καλύψεις όλα όσα δεν συμφωνούν με την δικιά σου πίστη. Σύντροφε Τροφιμ Ντενίσοβιτς, κατάφερες να φέρεις την πίστη να αγκαλιάσει την επιστήμη με όλους τους τρόπους που οι προηγούμενοι μπουρζουάδες δεν τόλμησαν. Η πίστη. Η επιστήμη. Δυο τόσο διαφορετικές οντότητες στην φύση τους που τις έδεσες με την σκέψη σου και τον δυναμισμό σου. Ναι, προσπαθώ να αποφύγω το βλέμμα σου για να μην δεις πως μου λείπει η πίστη, γιατί δεν είμαι άξιός σου. Κάθε μέρα στο εργαστήριο περνάει με τις αμφιβολίες τις αθεΐας μου να ποτίζουν όλα μας τα πειράματα, όλους μας τους σπόρους όλη μας τη ζωή. Προσπαθώ να αποφύγω την δύναμή σου γιατί ξέρω πόσο ισχυρή είναι η καρδιά σου που φτάνει για να καλύψει όλους μας σε αυτόν τον χώρο. Σε θαυμάζω, σε θαυμάζουμε γιατί γνωρίζεις, σε θαυμάζουμε γιατί πιστεύεις. Σε θαυμάζουμε γιατί οι δικές σου αμφιβολίες είναι ανύπαρκτες. Σε θαυμάζουμε γιατί σαν τον μεγάλο μας πατερούλη στηρίζεις αυτό το ινστιτούτο όπως εκείνος στηρίζει ολόκληρο τον λαό μας. Μα το ξέρω τόσο καλά πως δεν είμαι άξιός σου. Το ξέρω πως δεν μπορώ να αφήσω τον εαυτό μου στα δικά σου χέρια, μα πως αναγκάζομαι να υποτάξω την κάθε μου σκέψη, το κάθε μου πείραμα κάτω από την δικιά σου βούληση. Ακριβώς γιατί δεν είμαι άξιός σου. Όχι δεν φοβάμαι, δεν σε φοβήθηκα ποτέ. Σε ένιωθα πάντα σαν τον στοργικό πατέρα που κρατάει στην αγκαλιά του όλα τα παιδιά του ακόμη κι αν είναι Άσωτα. Όμως ξέρω την δύναμη του θυμού σου, την έχω δει, την έχω αντιμετωπίσει. Ξέρω την οργή που ξεσπά σε δίκαιους και άδικους. Ξέρω τα αποτελέσματα. Μα δεν φοβάμαι. Δεν είναι φόβος αυτό που νιώθω για σένα. Δεν φοβάμαι, δεν τρέμω στην ιδέα τι θα συμβεί αν… Σύντροφε Τροφιμ Ντενίσοβιτς, είσαι ο δρόμος, είσαι η οδός που μας οδηγεί στην λύτρωση. Σύντροφε είσαι το πνεύμα που μας κρατάει σε δράση, είσαι η καρδιά που χτυπά στο σώμα μας. Σύντροφε είσαι το γεμάτο πιάτο στα χέρια των πεινασμένων και το νερό στο στόμα εκείνων που διψάνε. Σύντροφε, είσαι η αγάπη μέσα στο μίσος, η τρυφερότητα μέσα στη σκληρή μας γη, η ζεστασιά μέσα στο κρύο μας, η ελπίδα μέσα στις έρημες καρδιές μας. Είσαι η αλήθεια μέσα στο ψέμα. Αλλά για όλα αυτά προσπαθώ να αποφύγω το βλέμμα σου εδώ και χρόνια. Δεν είμαι άξιος.

Advertisements

~ από basileios στο Ιουνίου 13, 2008.

7 Σχόλια to “Trofim Lysenko”

  1. Τρόφιμ τον έλεγαν και άφησε χωρίς τρόφιμα τους συμπατριώτες του!

  2. Δεν είχα δει ποτέ φωτογραφία του. Με τρόμαζε όλη η μυθολογία γύρω από αυτόν. Αλλά πώς σου ήρθε αυτή την εποχή; σχετίζεται με τα γραψίματά σου αυτής της εποχής;

  3. @grandman. ναι μερικώς, αν και δεν είμαι σίγουρος αν θα το χρησιμοποιησω τελικά. έτυχε κιολας τον ανέφεραν στην εκπομπή που ακούω από το BBC4 (In our time με τον Melvyn Bragg) και μου τον ‘ανακίνησαν’ στην σκέψη.

  4. Αααα! ώστε έτσι λοιπόν! Καλά το κατάλαβα. Πολύ ωραίο κείμενο. Πολύ.

  5. ευχαριστω πολύ!

  6. Σύντροφε Vassily, υποκλίνομαι…

  7. ευχαριστώ συντροφε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: