Παράσταση Υποκρισίας

Προσπαθώ από χτες το πρωι να σκεφτώ την αντίδραση ενός ‘φυσιολογικού ανθρώπου’ στα γεγονότα του Σαββάτο και δεν μπορώ να μην είμαι κυνικός. Είναι Δευτέρα σήμερα, οι δρόμοι είναι μποτιλιαρισμένοι και είναι business as usual για εκατομμύρια ‘οικογενειάρχες’. Στη δουλειά θα συζητήσουν αλλη μια φορά με τους συναδέλφους για τα γεγονότα, θα πουν ‘κριμα το παληκάρι’ ή ακόμη και ‘καλά και αυτός τι γύρευε εκεί’, αν ειναι μπλογκερ θα γραψουν αλλο ενα πυρινο κείμενο αντίδρασης και καταδικασμού του κατεστημένου, και αν είναι στο φαιησμπουκ θα κάνουνε τζοιν τα γκρουπ υποστήριξης.

Για μένα η λέξη υποκρισία έχει μια ευρεία έννοια: Υποκρισία είναι να λες πως λυπάσαι για κάτι που στην ουσία δεν σε αγγίζει, υποκρισία όμως είναι και να ενδιαφέρεσαι μόνο με αυτά που βρίσκονται έξω από την δικιά σου πόρτα και να αδιαφορείς προκλητικά για όλα όσα – ευτυχώς – δεν συμβαίνουν σε σένα. Υποκρισία είναι να μιλάς την στιγμή που πρέπεις να πράττεις, υποκρισία είναι ακόμη και να σιωπάς.

Μπορεί να ξέρω πως δεν έχω τη δύναμη να αλλάξω το μυαλό όλων αυτών των ανθρώπων, πως δεν έχω την δύναμη να αλλάξω τον κόσμο, μπορώ όμως να αλλάξω τον μικρόκοσμό μου. Από κει και πέρα μπορώ μονάχα να ελπίζω…

Advertisements

~ από basileios στο Δεκέμβριος 8, 2008.

4 Σχόλια to “Παράσταση Υποκρισίας”

  1. Τον μικρόκοσμό μας όμως, Βασίλη, δεν τον αλλάζουμε μόνο περιοριζόμενοι μέσα σε αυτόν. Τον αλλάζουμε επίσης προσπαθώντας να αλλάξουμε τον κόσμο – κι ίσως τότε η αλλαγή να είναι πιο αποτελεσματική. Την ανεκτικότητα, ας πούμε, ή τη δημοκρατία τις διδάσκουμε βέβαια στα παιδιά μας εφαρμόζοντάς τες στους γύρω μας, αλλά ακόμη καλύτερα τους τις διδάσκουμε αγωνιζόμενοι (με κάποιον τρόπο) για να επικρατήσουν αυτές στην κοινωνία ολόκληρη. Αλλιώς υπάρχει ο κίνδυνος μαζί με την ανεκτικότητα και τη δημοκρατία να τους διαδάξουμε και τον κυνισμό (πριν την ώρα του).

  2. χμμμμ δεν εχεις αδικο βεβαια, μονο που ήλπιζα/πίστευα/ηξερα πως η κυνικότητα δεν διδάσκεται. Φτανεις σε αυτη με χρόνια εμπειρίας…

  3. μεγάλες προσδοκίες. εγώ ούτε το μικρόκοσμό μου δεν μπορώ να αλλάξω. Πως σου φαίνεται ο Μπολάνιο σόου φαρ; άξιζε τον κόπο η αναμονή; Α, παρεπιμπτόντως, ούτε ο Ρομπέρτο κατάφερε να αλλάξει τίποτα – γι αυτο ίσως και την έκανε νωρίς νωρίς…

  4. ε γι αυτό… και γω προσπαθω, δεν λεω πως τα καταφερνω…

    Μπολανιο… ΠΟΛΥ μεγαλη υποθεση. το 2666 δεν μ’ αρεσει τόσο όσο οι savage detectives που το θεωρω τεχνικα πολύ καλύτερο αλλα σιγουρα δεν απορριπτεται ετσι ευκολα ακομη και στα χαλαρα κομμάτια του. εχω ακομη τον τελευταιο τομο (εχω παρει την τριτομη εκδοση αντι για το τουβλο) και μαλλον την επομενη εβδομαδα θα γραψω γι αυτο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: