Σαββατοκύριακο Bookcrossing

papadiamantis

Το απόγευμα της 6ης Μαΐου του 1996 βρέθηκα να τριγυρίζω στους στενούς δρόμους της πόλης του Vermeer, στο Delft, έξω από το πλαίσιο ενός συνεδρίου που γινόταν εκείνες τις ημέρες στην Χάγη. Θυμάμαι πως στην περιπλάνησή μου ανάμεσα στα κανάλια και στους μικρούς δρόμους προσπαθούσα να συλλάβω την πιθανή σύνδεση του όνοματος ‘Delft’, με την ελληνική λέξη ‘δελφός’ που σημαίνει μήτρα – εξ ου και α-δελφός και δελφίνι. (Για να πάψω να ακούγωμαι σαν τον τύπο από το my big fat greek wedding το όνομα προέρχεται από το delven που σημαίνει ‘σκάψιμο’).

Όπως κάνω συνήθως σε όλες τις πόλεις που επισκέπτομαι στον κόσμο, αν βρεθεί μπροστά μου βιβλιοπωλείο δεν το αφήνω ‘ανεκμετάλευτο’ και έτσι και εκείνο το απόγευμα μπήκα στο μικρό στην πρόσοψη, μα τεράστιο εσωτερικά second hand bookstore περισσότερο από περιέργεια παρά από πίστη πως θα βρω κάτι άξιο για αγορά. Ήμουν όμως τυχερός μια που λόγω του TU Delft το βιβλιοπωλείο ήταν γεμάτο από τεχνικά / επιστημονικά βιβλία στα αγγλικά σε απίστευτα χαμηλές τιμές. Όμως το μάτι μου στην περιπλάνησή μου μέσα στα ράφια έπεσε στο βιβλίο της πάνω φωτογραφίας: σε μια κιτρινισμένη έκδοση του ‘Οι Έμποροι των Εθνών’ η οποία από ότι είδα δεν είχε ποτέ διαβαστεί, και η οποία φυσικά κατέληξε στα δικά μου χέρια, μαζί με την απορία για το πως να κατέληξε το βιβλίο σε ένα βιβλιοπωλείο για βιβλία από ‘δεύτερο χέρι’ στην Ολλανδία.

Ίσως η απορία μου αυτή, μαζί με όλα τα σενάρια που μπορεί κανείς να στήσει για την γεωγραφική πορεία ενός βιβλίου να ακούγεται λίγο χαζή σαν ιδέα, μα πλέον, σαν συγγραφέας, το ταξίδι ενός βιβλίου από αναγνώστη σε αναγνώστη και από χώρα σε χώρα μου αφήνει ένα εντελώς ξεχωριστό συναίσθημα. Το ότι σήμερα συμβαίνει να γνωρίζω πως η Τυχαία Είσοδος βρίσκεται στην Βοσνία, την Βραζιλία, στην Ταϋλάνδη, στην Δυτική Σαχάρα, πως έχει διασχίσει πάνω σε δυο εμπορικά πλοία περισσότερους ωκεανούς από όσους θα μπορούσα εγώ να περάσω, μου δίνει μια αίσθηση ευφορίας που νομίζω μπορεί να συγκριθεί μόνο με την στιγμή που έβαλα το τελευταίο κόμα σε εκείνο το κείμενο. Και ειλικρινά αυτό είναι κάτι που δεν περίμενα πως θα συνέβαινε. Είναι, τελικά, το ταξίδι ενός βιβλίου κάτι πολύ ξεχωριστό, κάτι τόσο ανεξάρτητο από μένα που διαχέεται σε έναν κόσμο που ποτέ δεν θα γνωρίσω, και που γεμίζει την σκέψη μου με αντίστοιχες απορίες και σενάρια με αυτά που είχα βρίσκωντας εκείνο το αντίτυπο στο βιβλιοπωλείο του Delft.

Αυτό το Σαββατοκύριακο θα βρίσκομαι στην Λάρισα έχοντας την τιμή να είμαι ένας από τους προσκεκλημένους συγγραφείς (μαζί με τους Θανάση Πέτρου, τον Γιάννη Κουκουλά, τον Παναγιώτη Κούστα και τον Κωνσταντίνο Τζαμιώτη) στο 4ο συνέδριο bookcrossing.

Advertisements

~ από basileios στο Απρίλιος 24, 2009.

3 Σχόλια to “Σαββατοκύριακο Bookcrossing”

  1. Τι ωραίο κείμενο! Αποδίδει πολύ καλά αυτό που αισθάνομαι όταν στέλνω ένα αγαπημένο βιβλίο να ταξιδέψει, κι ας μην έχω γράψει ούτε λέξη.

  2. σε ευχαριστώ πολύ, εύχομαι πολλά ταξίδια!

  3. Ficciones, Ficciones, this is Western Sahara, we confirm presence of Τυχαία Είσοδος in the territory, standby for photo evidence, nothing more, out.-

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: