Zen, the Art of iPad Maintenance (και τα 5α γενέθλιά του γιου μου)

Zen and Texas Instruments

Αγόρασα τον πρώτο μου υπολογιστή τον Μάιο το 1983, έναν συμπαγέστατο ΤΙ 99/4Α που έτρεχε BASIC, έσωζε και φόρτωνε σε ένα κασετοφωνάκι (νομίζω δεν μπορώ 30 χρόνια αργότερα να ξεχάσω τον θόρυβο των δεδομένων…) και με ανάγκαζε να περνώ ώρες αντιγράφωντας προγράμματα που τότε δημοσίευαν τυπωμένα περιοδικά (όπως το πίξελ και το Πληροφορική και Κομπιούτερ). Από τα πρώτα και πιο σημαντικά μαθήματα που πήρα γι’ αυτόν τον υπολογιστή ήταν πως αν ήθελα να κάνω κάτι ουσιαστικό επάνω του θα έπρεπε να μάθω γλώσσα μηχανής και assembly (περνώντας από ένα στάδιο εκμάθησης Forth) και κατ’ επέκταση να μάθω ακριβως πως δούλευε το εσωτερικό του συμπαγούς κουτιού.

Από τότε άνοιξα, έκλεισα, έφτιαξα (και χάλασα) δεκάδες τέτοια κουτιά, λίγο πολύ χωρίς να προσέχω την διαδικασία ή να τής δίνω περισσότερη σημασία απ’ όση έπρεπε. Άλλωστε όλοι όσοι είχαν υπολογιστή στην δεκαετία του ογδόντα και στις αρχές της δεκαετίας του 90 ξέρουν πως δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτε χωρίς να τον ‘ανοίξουν’ και να τον πειράξουν. Η συντήρησή του και η αναβάθμισή του ήταν πράγμα που γινόταν in-house από μας τους ίδιους χωρίς την προσφυγή στον ειδικό. Λίγο όπως ήταν είκοσι χρόνια νωρίτερα η συντήρηση ενός αυτοκινήτου ή μιας μοτοσυκλέτας.

Στο Zen and the Art of Motorcycle Maintenance – δημοσιευμένο στο 1974 αλλά στηριγμένο στο ταξίδι που έγινε το 1968 – ο Robert Pirsig αναπτύσσει μια άποψη για τον κόσμο που στηρίζεται στην μηχανική των πραγμάτων, στο να μπορείς να απολαύσεις την μαγεία της συντήρησης μιας μοτοσυκλέτας γιατί γνωρίζεις τον εσωτερικό της κόσμο με έναν Ζεν τρόπο που καθάρει ταυτόχρονα και τον δικό σου. Οι άνθρωποι για τον Pirsig χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: στους rational που αναζητούν την λογική αλληλουχία της εξέλιξης και της εσωτερικής δομής των πραγμάτων και τους romantics που απλώς ζουν στον κόσμο χωρίς να ενδιαφερθούν για την λειτουργία και τους νόμους τόσο των αντικειμένων όσο και του ίδιου του κόσμου που τους περιβάλλει. Αν και ο Pirsig αντιλαμβάνεται το απάνθρωπο του μηχανιστικού κόσμου για εκείνον ο δρόμος του Ζεν είναι ένας συγκερασμός και των δύο αυτών απόψεων για την ζωή, που δεν είναι ακριβώς ο μέσος δρόμος μα περισσότερο η αλλαγή της οπτικής γωνίας ανάλογα με την περίσταση.

Ο γιός μου γίνεται σήμερα 5 ετών σε έναν κόσμο στον οποίο κυριαρχουν προϊόντα όπως το iPad: ένα κλειστό κουτί, πολλές φορές πιο συμπαγές από το ΤΙ που είχα εγώ το 1983, ένας κόσμος όπου η γλώσσα μηχανής και η assembly είναι λέξεις που ανήκουν στην προιστορία των υπολογιστών, ένας κόσμος που η έννοια της συντήρησης και της λειτουργίας των αντικειμένων που χρησιμοποούμε είναι πλέον κατά 100% στα χέρια των ‘ειδικών’ – αν δεν βρίσκεται μάλιστα στα χέρια του σκουπιδιάρη. Φυσικά και στον χώρο των υπολογιστών δεν θα περίμενε κανείς σήμερα την γνώση για συντήρηση και λειτουργία στα χέρια όλων, όμως η παρούσα αποτροπή της γνώσης της λειτουργίας των πραγμάτων που κυριαρχεί στην φιλοσοφία της κατασκευής των αντικειμένων είναι – για μένα – τόσο σημαντική όσο και η ίδια η φιλοσοφία – και η επανάσταση – της μαζικής παραγωγής πριν από εκατό περίπου χρόνια.

Γι’ αυτό και για κανέναν λόγο δεν μπορώ να θεωρήσω θετική την εξέλιξη αυτή σε έναν κόσμο που στηρίζεται καθαρά στο φαίνεσθαι εργαλείων τύπου iPad που στερουν ένα πολύ σημαντικό συστατικό από το υποσεινήδητο της κοινωνικής μας δομής. Γιατί τελικά, επεκτείνωντας λίγο παραπάνω τον Pirsig, μπορεί η ζωή των παιδιών μας να είναι πιο εύκολη (convenient) αλλά θα στερείται ποιότητας.

Advertisements

~ από basileios στο Απρίλιος 12, 2010.

10 Σχόλια to “Zen, the Art of iPad Maintenance (και τα 5α γενέθλιά του γιου μου)”

  1. ti?oso proxorame down the road t agorakia den tha xoun paixnidakia na paizoun?
    den tha mporoun n anoigoun diafora,na ta kanoun kommatia kai meta na ta ksanadenoun pali piso?
    den ksero o Pirsig vevea poios einai alla eimai tis apopsis oti merika pragmata den tha allksoun pote!

    • μαρια οχι ακριβως… το ζητημα ειναι ποσο η μαζικη ψυχολογικη συνειδηση αλλαζει από αυτην την απουσια της δυνατότητας του να βρούμε τα κομμάτια της λειτουργίας των αντικειμένων (γιατί μη νομίζεις πως δεν έχει αλλάξει η συλλογική μας συνείδηση με βάση την μαζική παραγωγή…).

      απο κει και πέρα ψάξε να βρεις το Zen and the Art of Motorcycle Maintenance (θα το βρεις και στα τορενταδικα που λεγαμε χτες). Σου υπόσχομαι θα πάθεις πλάκα. εγω για χρόνια το είχα πλάι στο κρεβάτι μου…

  2. Χμμμμμ….Ενδιαφέρουσα η αναλογία του πως δεν καταλαβαίνουμε τίποτε πια όπως και στα μηχανάκια…Αλλά νομίζω το ωραίο στη ζωή είναι να ψάχνεις να βρεις αυτή τη μέση οδό ανάμεσα στον ορθολογισμό και το ρομαντισμό. Και μη νομίζεις…ξέρεις τι inconvenient είναι να σου κολλάει το ίντερνετ και να μη μπορείς να κάνεις upload τις φωτογραφίες σου; Χάλια, χάλια…

  3. είναι μεν ινκονβήνιεντ όμως δεν μπορείς να κάνεις τίποτε γι αυτό γιατί αγνοείς την μηχανική και την λειτουργία του. δεν μπορείς (και δεν μπορώ) να συντηρήσω μες στο σπίτι μου ούτε την τηλεφωνική μου γραμμή ούτε και την καφετιέρα μου (που είναι απλή συσκευή) και όχι μόνο αυτό μα η κοινωνία μου λέει πως δεν υπάρχει πλέον ειδικός για να μου συντηρήσει την καφετιέρα (αρα ας την πετάξω και να πάρω καινούρια…). Δεν είναι απλή η επίπτωση πάνω στο μέτρο ορθοπλογιστή / ρομαντικού αυτή.

    Πάντως για την ιστορία ο Πίρσιγκ αν θυμάμαι καλά δεν ψάχνει την μέση οδό των δύο μα κάτι που περικλείει και τα δύο.

  4. Na sas zisei kai HAPPY BIRTHDAY!!!!!!!!!!

  5. Για την καφετιέρα και δια΄φορες άλλες συσκευές του σπιτιού θα διαφωνήσω… Μπορεί οι μάστορες να λένε δεν αξίζει να στη φτιάξω αλλά αν το σκαλίσουμε λίγο μόνοι μας πολλά πράγματα φτιάχνονται. Προσωπικά έχω την ίδια καφετιέρα εδώ και δώδεκα χρόνια.
    Για τη μέση οδό, ή το να τα περικλείει και τα δύο κι εγώ δε θυμάμαι τί λέει ο Πίρσινγκ ακριβώς, το είχα κι εγώ για καιρό δίπλα μου.

    • μα βρε αννα, και γω συμφωνω μαζι σου πως ‘φτιαχνονται’ τα αντικειμενα και οι καφετιερες μας. απλως η ‘νορμα’ ειναι να πετιουνται και όχι να συντηρούνται πλεον.

  6. Χρόνια του πολλά, και να τον χαίρεστε πάντοτε!

    Για τη νόρμα, συμφωνώ απολύτως. Εδώ και μερικά χρόνια, οι εταιρίες φτιάχνουν με αυτό το σκεπτικό τα προϊόντα τους, και εμείς οι καταναλωτές το έχουμε αποδεχτεί αυτό γιατί, πολύ απλά, μας κάνει τη ζωή πιο εύκολη. Οι ρομαντικοί, πάντως, πάντοτε θα έχουν κάπου να στραφούν. Μια που μιλάς για υπολογιστές, σήμερα υπάρχει το Linux. Οπότε, μπορεί κανείς να συναρμολογήσει και να συντηρεί μόνος του έναν υπολογιστή, και σε επίπεδο software και σε επίπεδο hardware, αρκεί να έχει μεράκι και χρόνο. Εμένα αυτό το δεύτερο μου τελείωσε, κι έτσι το γύρισα σε Mac.

    Παρεμπιπτόντως, η Apple ανακοίνωσε ότι σταματά την υποστήριξη του πρώτου iPhone. Μιλάμε για συσκευή που κυκλοφόρησε πριν από τρία μόλις χρόνια!

    Είναι σαφές ότι η κρατούσα λογική είναι «πέτα το και πάρε καινούργιο».

    • Γιώργο ευχαριστώ πολύ,

      εκτός από την λογική του ‘πετα το και παρε καινούριο που λες’ ειναι και κάτι άλλο το οποίο ήταν σαν έναυσμα γι αυτό το ποστ. Ρίξε μια ματιά στο βίντεο αυτών που έσπασαν το iPad την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του: http://www.youtube.com/watch?v=mOZ8hz_StOY και μέτρησε πόσες βαριές ροπαλιές χρειάστηκε για να ανοιξει στοιχειωδώς. Το maintenance του in-house από μας ή έστω και η απλή περιέργεια στο να δει κάποιος τι σκατά εχει μέσα και πως δουλεύει το εργαλείο είναι απαγορευμένη από την φύση του. (ενώ π.χ. 15 χρόνια πριν όλοι μας το πρώτο πράγμα που κάναμε σαν πάρουμε υπολογιστή ήταν να τον ανοίξουμε να δούμε μητρική και επεξεργαστή…)… its a brave new world…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: