Feel Good Factor

Για τους περισσότερους Έλληνες η 1 Μαΐου του 1997 δεν θυμίζει πολλά πράγματα. Είναι απλώς μια πρωτομαγιά σαν όλες τις άλλες. Δεκατρία χρόνια αργότερα όμως εγώ δεν μπορώ να ξεχάσω την αίσθηση εκείνης της μέρας. Μπορεί να ήμουν καθηλωμένος – και απομονωμένος – σε ένα κρεβάτι λόγω ανεμοβλογιάς όμως τίποτε δεν μπορούσε να με/μας σταματήσει. Things could only get better.

Εκείνη ήταν η μέρα της νίκης για το Εργατικό Αγγλικό κόμμα κόντρα στους συντηρητικούς που κρατούσαν την εξουσία για 18 χρόνια (11 χρόνια με την τυρανική Thatcher και 7 με τον μετριοπαθή και ευρωπαϊστή αλλά λίγο Major). Η αίσθηση της αλλαγής, της αισιοδοξίας, του feel good factor, υπήρχε παντού και τον έβλεπες παντού πίσω από χαμόγελα που δεν ήταν τυπικά μα ήταν ουσιαστικά. Γιατί πραγματικά τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν χειρότερα. Από εκείνη την μέρα και μέτα όλα θα γινόταν καλύτερα. Όλα. Και για όλους.

Η έκταση του feel good factor εκείνης της μέρας μου θυμίζει την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981, το γενικότερο αίσθημα ευφορίας που είχαμε οι Έλληνες κατά το 2004 (στο πλαίσιο της Ολυμπιάδας και του Euro), αλλά και το εντελώς ξεχωριστό αίσθημα ελπίδας που πλυμμήρισε την Αμερική πριν 3 χρόνια με την νίκη του Obama (που αν και οι περισσότεροι τον σύγκριναν με τον Kennedy εμένα μου θυμίζει περισσότερο τον Roosevelt).

Σκεφτομουν απο μερες να γραψω σημερα γι’ αυτο το feel good factor μια που οι σημερινες εκλογες στην Μ. Βρετανια οριζουν το τελος της της εποχης των Εργατικων και την ανοδο των συντηρητικων η οποια φαινεται να γινεται – οπως οι περισσοτερες εκλογικες αναμετρησεις εκει – εντελως σιωπηλα, χωρις στην ουσια να υπαρχει ιχνος απο το feel good factor και την πιστη στο μελλον. Κατω απο το φως της οικονομικης καταστασης στην Ελλαδα και των χτεσινων γεγονοτων ομως το feel good factor και δη η απουσια του φαινεται να περνουν αλλη εννοια.

Γιατι με εναν ρομαντικο τροπο πιστευω πως ισως θα επρεπε να δουμε τα πραγματα αντιθετα. Κι αντι οι πολιτικοοικονομολογοειδικοι μας να φροντιζαν για την οικονομικη μας ανορθωση, να φροντιζαν για την διατηρηση της αισιοδοξιας μας, να φροντιζαν για την πιστη μας στο μελλον, να φροντιζαν να τονισουν τις δυνατοτητας μας και τις αξιες μας. Και οχι να τις καταποντιζαν με τις ηλιθιες φρασεις τυπου ‘θα περασουμε δυσκολα χρονια». Γιατι αν φροντιζαν το feel good factor μας να ειναι υψηλο θα επονταν και η οικονομικη μας αναπτυξη που στηριζεται τελικα τοσο στην δημιουργικοτητα μας οσο και στην αισθηση εμπιστοσυνης που θα ειχαν οι τριτοι προς εμας για την οικονομια μα και για την αξια μας.

Ενα τετοιο ουσιαστικο feel good factor ομως δεν θα μπορουσε να στηριζεται σε ανισοτητες, σε υπερκαταναλωτισμο, σε kayen σε φθονους και σε προχειροτητες. Θα στηριζοταν μονο πανω στην δυναμη της δημιουργιας, στην πιστη στον εαυτο μας, στις αξιες των διαπροσωπικων σχεσεων μας (οχι μονο στην δουλεια μα και σε ολες μας τις επαφες). Και ισως να ακουγεται παραδοξο μα πισω απο αυτο το κλιμα κατηφειας που μας περιβαλει φτανω σημερα να νιωθω συγκρατημενα αισιοδοξος μια που ισως πισω απο αυτην την κριση βρεθει ο αερας της αλλαγης που χρειαζεται το οργανικο feel good factor. Αυτο που δεν θα εξανεμιζεται μεσα σε μια δυο εκλογικες αναμετρησεις μα που θα στηριζεται καθαρα στη δυναμη του καθενος μας.

Venceremos

[Τα σχολια στο συγκεριμενο ποστ θα μεινουν κλειστα.]

Advertisements

~ από basileios στο Μαΐου 6, 2010.

Ένα Σχόλιο to “Feel Good Factor”

  1. […] Είναι τελικά πολύ ενδιαφέρον να ψάξει κανείς τους λόγους της ανθρώπινης δυστυχίας του καθενός από εμάς, ειδικά στην εποχή της κρίσης στην οποία ζούμε, μια που μπορεί φαινομενικά να είναι οικονομικοί οι λόγοι για τους οποίους δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοί μια που αυτό δείχνουν τα νούμερα και οι συσχετισμοί, όμως αναλύοντάς το βαθύτερα βλέπει κανείς πως οι ουσιαστικοί λόγοι έχουν να κάνουν με τον ίδιο μας τον εαυτό και με την άρνησή μας να ενταχθούμε ολοσχερώς σε έναν κόσμο για τον οποίο δεν έχουμε πια καμιά ελπίδα. Κι αυτό όπως σωστά κατάλαβε πριν τις εκλογές του 2008 ο Barack Obama – και δεν έχει καμιά πιθανότητα να καταλάβει ο ΓΑΠ – είναι ένα κρίσιμο σημείο που δεν μετριέται με νούμερα μα μόνο απ’ το αποτέλεσμά του (παλιότερο σχετικό ποστ: Feel Good Factor). […]

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: