‘The Autograph Man’, Zadie Smith

Η μανία της ‘καταδίωξης’ για οτιδήποτε – αντικείμενο ή πληροφορία – έχει σχέση με τα δημόσια πρόσωπα είναι ένα πολιτισμικό μικρόβιο το οποίο έχει διαθοθεί τις τελευταίες δεκαετίες σε όλο τον ‘δυτικό’ κόσμο και που σε πρώτη ματιά φαντάζει ανεξήγητο. Η απλή δικαιολογία του ‘όλοι θα θέλαμε να είμαστε σαν κι αυτούς’ δεν καλύπτει την μανιώδη συλλογή αυτογράφων, κουτσομπολιών, φωτογραφιών (και πάνω απ’ όλα φημών) με την οποία καταπιάνεται ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων. Για μένα είναι ίσως το πιο έντονο χαρακτηριστικό της ζωής του δυτικού κόσμου σήμερα και είναι αποτέλεσμα δύο ξεχωριστών πραγμάτων: της έμφυτης ανάγκης στην πίστη των υπερ-ανθρώπων (που φαίνεται να είναι παρούσα σε όλες τις μυθολογίες) και της σύγχρονης πολιτισμικής ανάγκης σύνδεσης με γνωστα πρόσωπα την στιγμή που η σύγχρονη ζωή έχει διαλύσει τις μικρές κοινότητες γνωστών προσώπων. Τα δημόσια πρόσωπα δρουν ψυχολογικά σαν hubs που δίνουν μια ψευδαίσθηση για τις συνδέσεις με τον κόσμο γύρω μας – που στην ουσία δεν υπάρχουν (και εκεί ίσως να βρλισκεται και το ψυχολογικό αίτιο πίσω από την εξάπλωση εργαλείων όπως το twitter και το facebook…).

To The Autograph Man της Zadie Smith εύκολα μπορεί να το παρεεξηγήσει κανείς σαν ένα μη σοβαρό βιβλίο. Λίγο η – αρχική – θεματολογία, λίγο το χιούμορ, λίγο το καρικατουριστικό ύφος που σχεδιάζει τους χαρακτήρες μπορεί να κάνουν τον γρήγορο ‘αναγνώστη εξωφύλλων’ να πιστέψει πως είναι ένα λάιτ βιβλίο που περιέχεται μονάχα στο πλαίσιο των σελίδων του. Η αλήθεια είναι όμως πολύ διαφορετική γιατί τόσο η επέκταση των – μυριάδων – ιστοριών, όσο και η έκταση των επιπέδων νοήματος και σκέψης που έχει το βιβλίο σε αναγκάζουν σιγά σιγά να το δεις με άλλο μάτι καθώς προχωρά η ανάγνωσή του.

Αυτό ήταν το πρώτο βιβλίο της Zadie Smith που διάβασα και ομολογώ πως η χαλαρή σύνδεση μικρο-ιστοριών (χωρίς τέλος) – αν και λίγο δύσκολο να την συνηθίσεις στην αρχή – μου άρεσε πάρα πολύ. Σκεφτόμουν στην πορεία της ανάγνωσης πως ένα βιβλίο σαν το Autograph Man θα θεωρούνταν για πολλούς ελληνικούς εκδοτικούς οίκους σαν μυθοπλαστικά αποτυχημένο – ή τουλάχιστον ελλειματικό. Το αν αυτό το συμπέρασμα είναι έμφυτο της ελληνικής εκδοτικής αγοράς ή αν είναι είναι επίκτητο και οφείλεται σε συγκεκριμένες πρόσκαιρες καταστάσεις είναι κάτι που πραγματικά πολύ θα ήθελα να μάθω – και να δω την εξέλιξή του…

Advertisements

~ από basileios στο Ιουνίου 3, 2010.

Ένα Σχόλιο to “‘The Autograph Man’, Zadie Smith”

  1. Χαίρομαι που σου άρεσε, γιατί άρεσε και σε μένα και γενικά μου αρέσει η Σμιθ. Έχω διαβάσει άλλα δύο, τα White Teeth και On Beauty και μου άρεσαν αλλά αυτό το ξεχωρίζω γιατί όπως λες και συ παίζει με τη βαθιά αταβιστική συνήθεια του να μαζεύοουμε πράγματα από την οποία «υποφέρω» κι εγώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: