‘The Old Man and The Sea’, Ernest Hemingway

Αυτό το καλοκαίρι, σαν να πρόκειται για πρόγραμμα τηλεόρασης, το έχω ρίξει στα re-runs, διαβάζωντας βιβλία που είχα πολλά χρόνια να διαβάσω. Ένα απ’ αυτά είναι και το The Old Man and The Sea που δεν θυμάμαι καν πότε το είχα διαβάσει για πρώτη φορά – ίσως μέσα σε κάποιο άλλο ανικανοποίητο καλοκαίρι που θέλησα περισσότερο να ξεχάσω από το να θυμηθώ.

Η ουσία είναι πως δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάζομαι με τον Hemingway (αν και θυμάμαι πως το For Whom the Bell Tolls μου άρεσε τόσο ώστε να με σπρώξει να διαβάσω για πρώτη φορά την ποίηση του Τζων Ντον, και σε αντίθεση με τον Γέρο και την Θάλασσα, θυμάμαι ακριβώς πότε – και γιατί – το διάβασα). Όμως η γλυκειά μοναξιά του ήρωα, το πείσμα του καθώς και η ανάγκη για μια πίστη στις δυνάμεις μου ήταν οι παράγοντες που με έσπρωξαν σ’ αυτήν την ανάγνωση, περισσότερο για να τονώσουν την δικιά μου θέση αυτή την στιγμή παρά για οποιονδήποτε άλλο λόγο…

Το The Old Man and The Sea δεν είναι αριστούργημα, αλλά διαβάζεται ευχάριστα μέσα στα ζεστά πρωινά του Αυγούστου που το μόνο που υπάρχει είναι ένα πείσμα για τον επόμενο Σεπτέμβριο. Ο μόνος τελικά τρόπος που μπορείς να το αντιμετωπίσεις είνα σαν μια επαυξημένη παραβολή, κάτι από τις χριστιανικές (και όχι μόνο) διδαχές που ξέφυγε από την πορεία του και κατέληξε στην πένα του Hemingway με τρόπο που ενώ νομίζεις πως το κατέκτησες, τελικά εξαφανίζεται απ’ τα χέρια σου, σαν το ψάρι του ήρωα, για να απομείνει το θλιβερό απομεινάρι όλων όσων τελίκά δεν ήθελες να έχεις.

Advertisements

~ από basileios στο Αύγουστος 16, 2010.

4 Σχόλια to “‘The Old Man and The Sea’, Ernest Hemingway”

  1. έπαθα το ίδιο με τον Δον Κιχώτη, ούτε που θυμάμαι ποιές εντυπώσεις μου είχε αφήσει όταν το πρωτοδιάβασα και πότε, μα τώρα το απολαμβάνω.
    Ο σκοπός που το διαβάζεις ιερός, το βρίσκω λυτρωτικό να αντλείς δύναμη από κάτι φαινομενικά τόσο άσχετο μα επί της ουσίας δικό σου και οικείο.

    ξ.

  2. μιλωντας για δον κιχωτη και γω τον ξαναδιάβασα πριν 9 χρόνια. δεν ήταν ακριβώς απόλαυση αυτό που ένιωσα αλλά περισσότερο αλλαγή αντίληψης για το βιβλίο. Μου φάνηκε πολύ πιο ‘σοβαρό και δύσκολο’ από όσο πίστευα.

  3. Αγαπητέ Βασίλειε τα περισσότερα βιβλία που αναφέρεις στο blog σου είναι από μέτρια εως σκουπίδια.

    Διαστρέβλωσες τον λογοτεχνικό σου εγκέφαλο και το αποτέλεσμα είναι να σου φαίνεται π.χ. ότι το «The Old Man and The Sea δεν είναι αριστούργημα, αλλά διαβάζεται ευχάριστα μέσα στα ζεστά πρωινά του Αυγούστου».

  4. όλοι απο μια αποψη την έχουμε σ αυτην την ζωη… καλές αναγνώσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: