‘Spectator in Hell’, Colin Rushton

Όσα βιβλία και να διαβάσει κανείς σχετικά με το Άουσβιτς και την βιομηχανία εξόντωσης στο πλαίσο της Endlösung των Ναζί δεν φτάνουν για να ορίσουν το μέγεθος του τι ακριβώς έγινε μέσα σε λίγα χρόνια σε αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το μέγεθος και η σκληρότητα είναι τόσο εξωπραγματικά, που φαντάζουν σαν επιστημονική φαντασία, σαν ένα ένας εφιάλτης χωρίς τέλος. Ίσως ακόμα και σε αυτό το εξωπραγματικό μέγεθος να στηρίζεται και η ψευδο-προπαγάνδα αυτών που ισχυρίζονται πως το ολοκαύτωμα δεν έγινε ποτέ. Γιατί είναι τελικά πιο εύκολο να πιστέψεις το μέτριο παρά το υπερβολικό. Παρόλο που όσο κι αν είναι περίεργο το υπερβολικό είναι αυτό που συνέβη.

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καν πως ένιωθαν οι άνθρωποι που έζησαν έστω και γιά λίγο σε αυτά τα στρατόπεδα. Ίσως απλώς σαν να ξύπνησαν μέσα σ’ αυτόν τον εφιάλτη και να ήταν αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουν όλα γύρω τους σαν ψεύτικα. Ή σαν να matter of fact matters που είσαι αναγκασμένος να αντιμετωπίσεις. Μέρα με την μέρα…

Το Spectator in Hell είναι μια παράθεση γεγονότων από το στρατόπεδο Μόνοβιτς του συγκροτήματος Άουσβιτς-Μπίρκεναου στο οποίο κατέληξε ο Arthur Dobb, ένας Εγγλέζος στρατιώτης το 1942. Σαν Εγγλέζος δεν έζησε παρά το ένα δέκατο των καταστάσεων που ζούσαν οι υπόλοιποι έγκλειστοι, αλλά παρόλα αυτά ακόμα και αυτό το ένα δέκατο ένα αρκετό για να σε κάνει να χάσεις τον ύπνο σου. Είναι όμως κρίμα που το βιβλίο είναι τόσο κακογραμμένο που η κακή γραφή του δεν με άφησε να εστιάσω πάνω στα γεγονότα, αλλά έμεινα κολημμένος πάνω στις προτάσεις και όχι στην ουσία τους.

Αυτό που σκέφτομαι πάντα σχετικά με τα στρατόπεδα αυτά, ήταν πως δεν ήταν απλώς στρατόπεδα συγκέντρωσης μα στρατόπεδα δουλικής εργασίας για τμήματα της γερμανικής βιομηχανίας που έστησαν παραρτήματα δίπλα τους με σκοπό καθαρά το κέρδος. Κι η βιομηχανία εξόντωσης ήταν τόσο καλά μελετημένη από τους Ναζί που αυτό το Arbeit Macht Frei μπορεί να έχει καταντήσει αστείο για εμάς σήμερα όμως για εκείνους τους κακόμοιρους ανθρώπους ίσως να ήταν η μόνη στάλα ελπίδας για να μπορέσουν να ξυπνήσουν απ’ τον εφιάλτη τους.

Advertisements

~ από basileios στο Αύγουστος 25, 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: