‘Solar’, Ian McEwan

Ένας εναλλακτικός τίτλος για το Solar του McEwan θα μπορούσε να ήταν ‘Και οι Νομπελίστες έχουν ψυχή’, μια που το μόνο που ξεχωρίζει μέσα από τις σελίδες του είναι τα μικρά και μεγάλα πάθη του νομπελίστα ήρωα που παρουσιάζεται απ’ τον McEwan σαν ένας ‘άνθρωπος σαν και μας’. Πόσο cliche θεέ μου…….

Η γιγάντωση των παθών, των ελαττωμάτων, των (μάταιων) φιλοδοξιών του ήρωα τον μετατρέπει μέσα στο Solar σε μια θλιβερή καρικατούρα με την οποία το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να γελάσεις και να ευχαριστηθείς με το ό,τι τελικά he gets what he deserves…

Η ουσία πίσω απ’ τις σχέσεις του ήρωα είναι η εξουσία. Όλες οι σχέσεις του είναι power trips στις οποίες αναμειγνύεται με ανταγωνιστικό τρόπο και ο McEwan βρίσκει τον τρόπο να διακωμωδήσει τις περισσότερες απ’ αυτές τις αντιπαραθέσεις του. Όμως τελικά μήπως και ο ίδιος ο McEwan κάνει ένα power trip μέσα από αυτό το βιβλίο προσπαθώντας με έμεσο τρόπο να μας δείξει πόσο πιο witty είναι ακόμη και από έναν νομπελίστα;

Τελικά το βιβλίο είναι ανάμεικτο και μπερδεμένο σχεδόν σε όλα τα επίπεδα. Το πιο αδύνατο σημείο του είναι μάλλον η υπερβολή του η οποία τελικά το βυθίζει ακόμη πιο πολύ μες στην μετριότητα.

Advertisements

~ από basileios στο Ιανουαρίου 11, 2011.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: