‘Disgrace’, J.M. Coetzee

Έχουν οι μισάνθρωποι αισθήματα; Μπορούν να νιώσουν άλλο αισθήμα για τον περίγυρό τους πέρα από την περιφρόνηση και το μίσος; Και αν κάποια στιγμή φτάσουν σε ένα σημείο ώστε να μετανιώσουν για την μισανθρώπία τους μπορούν να ξαναγυρίσουν σε έναν ‘κανονικό’ κοινωνικό κόσμο ή το παρελθόν τους έχει ποτίσει τόσο ώστε να είναι η επιστροφή αυτή αδύνατη; Η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα είναι δύσκολη και φυσικά δεν απαντιέται με μια πρόταση. Χρειάζονται τόμοι ολόκληροι για να ασχοληθείς με αυτό το θέμα και ένας από αυτόύς τους τόμους είναι και το Disgrace.

Ο υπότιτλος του Disgrace ίσως θα πρέπει να ήταν ‘Nothing is what it seems’, μια που πίσω από κάθε λέξη, φράση και πρόσωπο φαίνεται να κρύβεται κάτι άλλο. Παρόλο τον συμβολικό χαρακτήρα όμως του βιβλίου το οποίο φαίνεται να καυτηριάζει έναν τεράστιο αριθμό πραγμάτων στο πλάισιο της ζωής στην νέα (μετα-άπαρχαιντ) Νότια Αφρική αλλά και όχι μόνο, πλέκεται μια ιστορία που μπορεί να σταθεί από μόνη της – με έναν ελαφρύ ως μέτριο διδακτισμό να διαποτίζει όλες τις σελίδες της.

Το βιβλίο όμως με εκνεύρισε (κι αυτό γενικά είναι σπάνιο). Με εκνεύρισε γιατί ο Coetzee προσπάθησε να με εκβιάσει ως αναγνώστη να αισθανθώ και γω μίσος και περιφρόνηση για τον ήρωα (μα όχι μόνο) με έναν πολύ πλαστό τρόπο που ο μάστερ της μισανθρωπίας Celine δεν θα ονειρευόταν καν, μα και με εκνεύρισε γιατί ενώ έχει ψήγματα και εικόνες καταπληκτικού βιβλίου έχει και κομμάτια πολύ πολύ μέτρια τα οποία υποβιβάζουν το σύνολο κατά πολύ.

Αυτό ήταν και το πρώτο βιβλίο του Coetzee και συγκρατούμαι από το να εκφράσω ετυμηγορία για τον ίδιο… Σε αναμονή της επόμενης δοκιμής.

Advertisements

~ από basileios στο Οκτώβριος 17, 2011.

6 Σχόλια to “‘Disgrace’, J.M. Coetzee”

  1. Διάβασε το Foe. Αν σε απογοητεύσει κι αυτό, τότε μάλλον δε σου αρέσει ο Coetzee 🙂

  2. ευχαριστώ για την πρόταση θα το δω. Παντως το ‘απογοήτευσε’ δεν είναι σωστή λέξη για το disgrace…

  3. I stand corrected, then 🙂

  4. Σε καταλαβαίνω, κι εμένα δεν μου αρέσουν καθόλου οι εκβιασμοί (των συγγραφέων προς τους αναγνώστες εννοώ)…

    … αλλά Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ από πού είναι;;;; Ε;;;;;;

    🙂

  5. … α, και η καινούρια σου φωτό πολύ ωραία! (μόλις την είδα…) 🙂

  6. Εγώ πάλι δεν ένοιωσα κανενός είδους αντιπάθεια για τον Mr Lurie. Ίσα ίσα μου φάνηκε συμπαθητικός χαρακτήρας και αποδίδεται φοβερά μέσα στις σελίδες. Και σίγουρα μετά το Disgrace θα διαβάσω και άλλα του Coetzee. Μου άρεσε πάρα πολύ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: