«Gravity’s Rainbow», Thomas Pynchon

Άλλη μια χρονιά, άλλη μια κρίση, άλλη μια ανάγνωση του φίλου που ακούγει στο όνομα Gravity’s Rainbow. Είναι λίγο άδικο για τον φίλο να τον χρησιμοποιείς μόνο τις στιγμές που τον χρειάζεσαι αλλά δυστυχώς έχει τύχει αυτή να είναι η μοίρα του στην παρούσα περίπτωση. Αλλά μάλλον είναι και η ιδιαιτερότητα που τον κάνει τόσο στενό φίλο.

Άργησα πολύ να το διαβάσω αυτή τη φορά, I took my time, περίπου δυο μήνες έκανα, απολαμβάνοντας με νωχελικό τρόπο την κάθε πρόταση. Μόνο οι πρώτες δυο τρεις φορές μπορούν να συγκριθούν σε ταχύτητα (σε βραδυτητα;) με αυτήν εδώ. Γι’ αυτό ίσως και το ευχαριστήθηκα πολύ αυτή τη φορά, λίγο όπως τις πρώτες φορές που προσπαθούσα να το ανακαλύψω.

Είναι περίεργο όμως πως η μορφή του πήρε διαφορετικό σχήμε αυτή τη φορά υπό το πρίσμα όλων των προηγούμενων βιβλίων που διάβασα τα τελευταία χρόνια. Μπορεί το Gravity’s Rainbow στα 23 μου να όρισε τις κατοπινές μου αναγνώσεις και προτιμήσεις μα με μια διαδικασία ανάδρασης σήμερα διαμορφώνεται και το ίδιο από αυτές. Ίσως κάθε μανιακός αναγνώστης να έχει παρόμοια σχέση με ένα δύο βιβλία στην ζωή του – είναι μάλλον βάλσαμο κάτι τέτοιο. Απλά χαίρομαι που έχω τελικά αυτήν την φιλική σχέση με αυτό το συγκεκριμένο βιβλίο.

Στην επόμενη ανάγνωση φίλε.

Advertisements

~ από basileios στο Ιουλίου 12, 2012.

Ένα Σχόλιο to “«Gravity’s Rainbow», Thomas Pynchon”

  1. Μα συμπίπτουμε πλήρως όμως, ε; (εντάξει, είμαι σαράντα σελίδες πίσω)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: