‘Night Soul and Other Stories’, Joseph McElroy

Το πρόβλημα με την μαξιμαλιστική λογοτεχνία είναι πως στα χέρια ενός μέτριου συγγραφέα εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε μια φλύαρη αφήγηση ή σε μια αφήγηση που ούτε η αργή πλοκή ούτε η ανύπαρκτη γλωσσική ευχαρίστηση δεν θα μπορούσαν να κρατήσουν τον αναγνώστη ξύπνιο. Προφανώς, ακόμα και σε γίγαντες όπως ο Thomas Pynchon αν ο αναγνώστης – και όχι ο έμπειρος αναλυτής ή κριτικός για τον οποίο δεν υπάρχει τέτοια δικαιολογία – δεν έχει κανένα κοινό σημείο με το κείμενο, εύκολα παρασύρρεται και να ορίσει σαν βαρετό το κείμενο απλά και μόνο γιατί δεν έχει συνηθίσει μια τέτοια κειμενική δομή και ανάλυση. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που ο Gaddis για χρόνια έχει μείνει ουσιαστικά παραγνωρισμένος από τον μέσο αναγνώστη – αλλά χαίρει εξαιρετικού σεβασμού από συγγραφείς, θεωρητικά τους πιο ειδικούς γνώστες της ανάλυσης/σύνθεσης ενός κείμένου.

Η πρώτη μου σκέψη όταν ξεκίνησα να διαβάζω το Night Soul and Other Stories ήταν ‘What the fuck!?!’ γιατί μπροστά μου είχα μια εκπληκτική μαξιμαλιστική γραφή και μια εξαιρετική άνεση στην τέχνη της γλώσσας σε συνδυασμό με μια θεματολογία – που παρά την ηλικία του συγγραφέα ήταν εξαιρετικά νεανική. Αν μη τι άλλο ήταν το κοντινότερο πράγμα που είχα διαβάσει στην γραφή του Thomas Pynchon, κι αυτό από μόνο του ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα. Όμως, ενώ στην πορεία της ανάγνωσης συνεχίστηκε αυτός ο θαυμασμός σε όλα σχεδόν τα διηγήματα που περιείχε αυτή η συλλογή, γρήγορα ξεκίνησαν να έρχονται παράδοξα και παρανοϊκά ερωτήματα: Γιατί αυτός ο συγγραφέας δεν είναι τόσο γνωστός όσο οι Pynchon, Gaddis, Wallace; Γιατί όλα του τα παλιότερα βιβλία – μεταξύ των οποίων και το Magnum Opus του το Women and Men – είναι εξαντλημένα; Πρόκειται για ενδογενές πρόβλημα της μαξιμαλιστικής λογοτεχνίας που αφήνει στην αφάνεις ό,τι δεν είναι αρεστό στους κατ’ εποχή hipsters; ‘Η πρόκειται για ουσιαστικό πρόβλημα στην γραφή του McElroy που απλά δεν αναδείχτηκε σ’ αυτό το βιβλίο

Φυσικά τα ερωτήματα έχουν μείνει ακόμα ανοιχτά και απάντηση γι’ αυτά δεν έχω, όμως παρόλη την αίσθηση πως διάβασα κάτι πολύ σημαντικό δεν βιάζομαι να κρίνω ολόκληρο τον συγγραφέα με βάση την μια αυτή συλλογή διηγημάτων. Η όρεξη μου άνοιξε για τα μεγαλύτερα έργα του και σαν αποτέλεσμα αυτό είναι τελικά καλό. Stay tuned για την ετυμηγορία…

Advertisements

~ από basileios στο Νοέμβριος 29, 2012.

2 Σχόλια to “‘Night Soul and Other Stories’, Joseph McElroy”

  1. Ομολογία: δεν τον έχω διαβάσει (ακόμη). Μου άνοιξες όμως την όρεξη. Σκέψη: τον συγκρίνεις ακόμα και με τον William Gaddis… Που αγαπώ πολύ… χμχμχμμμ…

  2. Άρη έχουμε τα ίδια συναισθήματα για τον Gaddis. Η σύγκριση με τον McElroy δεν είναι υπερβολή, αν και τα θέματα/ήρωες του McElroy είναι περισσότερο επιστημονικά απ΄ότι αισθητικά όπως στην περίπτωση Gaddis. Σ’ αυτό μοιάζει με τον Pynchon (αλλά χωρίς το άμεσο χιούμορ του Πύντσον.). Στον προτείνω σίγουρα και σίγουρα θα εκπλαγείς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: