‘On the Natural History of Destruction’. W. G. Sebald

H ανάγνωση του Sebald έχει λίγο από την ηδονή που νιώθεις όταν βλέπεις μια ταινία τρόμου – χωρίς το happy end. Δεν υπάρχει περίπτωση να τελειώσεις την ανάγνωση, οποιουδήποτε βιβλίου του, χωρίς να νιώσεις το απόλυτο βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης αντιμετωπίζοντας τα χειρότερα απ’ την ανθρώπινη ιστορία, όμως πίσω απ΄αυτήν την θλιμμένη συντριβή (της πραγματικότητας) υπάρχει μια βαθιά και γλυκειά ευχαρίστηση, την οποία δύσκολα μπορείς να εξηγήσεις…

Το είχα ξαναγράψει κάποτε, πως οι άνθρωποι που πέρασαν τα χαρακώματα του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δυσκολεύτηκαν πολύ αργότερα να μιλήσουν γι’ αυτό. Οι περισσότεροι κρατούσαν μια περίεργη σιωπή για χρόνια, ακόμη και στο πλαίσιο της τέχνης (με εξαίρεση τα ποιήματα του Siegfried Sasson) και μόνο αργότερα, πολύ αργότερα – σε κάποιους στα βαθιά γεράματα – βγήκαν χειμαρώδεις διηγήσεις για την φρίκη της εμπειρίας τους. Το ίδιο ακριβώς φαίνεται να έχει συμβεί και με την εμπειρία του βομβαρδισμού των Γερμανικών πόλεων κατά τον 2ο Παγκοσμιο πόλεμο.

Τα νούμερα των βομβαρδισμών είναι απίστευτα: 1.000.000 βόμβες, 131 πόλεις ισωπεδωμένες, 3.000.000 κατεστραμένα σπίτια, 600.000 νεκροί. Στο Αμβούργο μέσα σε μια βραδιά σκοτώθηκαν με φρικιαστικούς τρόπους 46.000 άνθρωποι και στη Δρέσδη στις 12 Φεβρουαρίου του 1945 25.000. Όμως ακόμα και σήμερα θεωρούμε, πολλοί από εμάς, αυτά τα νούμερα απόλυτα δικαιολογημένα μια που όλοι αυτοί ήταν ναζήδες, έτσι; And they totally deserved it. Τι φρίκη. Για μας…

Το περίεργο είναι πως και η ίδια η Γερμανική συλλογική συνείδηση αγνόησε αυτούς του βομβαρδισμούς, αγνόησε τα αποτελέσματά της και προσπάθησε απλά να συνεχίσει σαν να μην συνέβησαν ποτέ. O Sebald μιλάει γι’ αυτά πενήντα χρόνια αργότερα σαν μια φωνή συνείδησης που αποβάλλει ουσιαστικά την ενοχή και αποδίδει απλά την υστερικά καταστροφική μανία της ανθρώπινης φύσης.

Για άλλη μια φορά, για άλλη μια ανάγνωση, δεν υπάρχει τίποτε καλό, τίποτε αισιόδοξο πίσω απ΄τα λόγια του Sebald, όμως η κάθαρση που νιώθεις διαβάζοντας τον είναι πραγματικά μοναδική. Κι αυτή η ψυχαναλυτική κάθαρση είναι τελικά τμήμα της τελικής ευχαρίστησης που αισθάνεσαι διαβάζοντάς τον. Το On the Natural History of Destruction είναι μια μορφή επίσκεψης σε ψυχολόγο και, όπως όλα τα βιβλία του Sebald, δεν διαβάζεται μόνο μια φορά…

Advertisements

~ από basileios στο Ιανουαρίου 24, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: