‘Lady Chatterley’s Lover’, D.H. Lawrence

Τρίτη ή τέταρτη φορά που διαβάζω τον Εραστή, και όπως συμβαίνει με όλα τα κορυφαία βιβλία κάθε ανάγνωση είναι διαφορετική και κάθε ανάγνωση παίρνει το δικό της χρώμα πίσω από το πρόσωπο της εποχής και των σκέψεων του αναγνώστη.

Σ΄αυτήν την περίπτωση, επηρεασμένος σίγουρα και από το Χαστουκόδεντρο που με τσίγκλισε να τον ξαναδιαβάσω, αναγνώρισα την πλευρά του βιβλίου που ψάχνει, μάταια ή όχι, το πάθος μες στην καθ’ όλα βαρετή ανθρώπινη καθημερινότητα. Γιατί μπορεί σε πολλά τμήματά του – κυρίως σε ό,τι αφορούν στο σεξουαλικό κομμάτι, να μοιάζει το βιβλίο του Lawrence παροχημένο, όμως με συμβολικό – ή όχι τόσο συμβολικό – τρόπο το πάθος, ή η έλλειψή του καλύτερα, είναι μάλλον ένα χαρακτηριστικό που ορίζει τις ανθρώπινες σχέσεις σήμερα (όχι μόνο τις ερωτικές) αντικαθιστώντας με την έλλειψή του την όποια δίψα μας για κάτι καλύτερο.

Ζήτω λοιπόν στη χλιαρή μας καθημερινότητα, ζήτω στη δειλία και στη μακρά περίοδο προσαρμογής μας. Ζήτω στην απόλυτη ανοία μας…

Λατρεύω τον D.H. Lawrence… αλλά σας τόχω πει πολλές φορές αυτό…

Advertisements

~ από basileios στο Μαρτίου 4, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: