‘Η Σαρκοφάγος’, Γιώργος Ιωάννου

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου των πεζογραφημάτων του Ιωάννου περιλαμβάνει την φράση:

Τα εικοσιεννια κείμενα γράφτηκαν μέσα στις πιο μαύρες μέρες της δικτατορίας από το 1968 έως το 1970 και κυκλοφόρησαν σε βιβλίο στις αρχές του 1971, μετά τη λήψη της προληπτικής λογοκρισίας. Το σημειώνουμε, γιατί τα κείμενα αυτά εκτός από την γενικότερη τοποθέτηση τους βρίθουν από υπαινιγμούς για την τότε κατάσταση, πράγμα που ίσως σε ορισμένες περιπτώσεις δεν γίνεται αμέσως αντιληπτό.

Πιστεύω πως κάποιος μπορεί να δει σε ένα κείμενο ό,τι θέλει και η συγκεκριμένη πρόταση είναι μάλλον υπερβολική και γραμμένη σαν μια οδηγία για να κατευθύνει τον αναγνώστη προς μια πορεία της ανάγνωσης που μπορεί να φτάσει και ως την απόλυτη παρανόηση.

Η προσωπική μου γνώμη είναι πως τα κείμενα είναι πολύ ευρύτερα και παρά την φαινομενική τους ιστορική τοποθέτηση μέσα στον χώρο της δικτατορίας θα πρέπει να βγουν έξω απ’ αυτό το πλαίσιο σαν μια ανάπτυξη της ελληνικής condition humaine. Ο μικρόκοσμος του μεταπολεμικού Έλληνα, οι δεκάδες μικροί αγώνες της καθημερινότητας που φαντάζουν γιγάντιοι μπροστά στην απομακρυσμένη ιστορία και ο προσωπικός ψυχαναγκασμένος εγωισμός είναι παρόντες σε όλα τα κείμενα με ένα ψυχρό μα και εξαιρετικά διεισδυτικό τρόπο.

Η αλήθεια είναι πως από το καθένα από αυτά τα 29 κείμενα ο αναγνώστης θέλει να μάθει περισσότερα, και ίσως και να πιστεύει πως αναγνωρίζει περισσότερα (πρώτο θύμα και ένοχος εγώ), όμως ο Ιωάννου δεν μας κάνει την χάρη. Μας αφήνει με τις καταληκτικές του προτάσεις να απορούμε για τα περισσότερα, μας αφήνει να ονειρευόμαστε για τα περισσότερα, χωρίς εκείνος να κρίνει ή να καταδικάζει ουσιαστικά το οτιδήποτε. Και παρόλο που δεν είμαι μεγάλος οπαδός των αφηγημάτων, αυτό το ψυχρό βλέμμα του Ιωάννου τελικά μου άρεσε πάρα πολύ.

Advertisements

~ από basileios στο Μαΐου 4, 2013.

Ένα Σχόλιο to “‘Η Σαρκοφάγος’, Γιώργος Ιωάννου”

  1. Το πέτυχα και το ξαναδιάβασα μετα την παρότρυνσή σου. Η ιστορία «ο φύκος» είναι εκπληκτική. Στη γραφή του Ιωάννου διέκρινα την απλότητα (και τη μη επιτήδευση) που οι περισσότεροι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αναζητούν αλλά λίγοι την τολμούν κι ακόμα λιγότεροι την κατακτούν. Κλασικός πια. Με μόνο την καλή έννοια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: