‘White Teeth’, Zadie Smith

Κάποιες φορές το παρελθόν πρέπει να το παρουσιάσεις γιγαντωμένο για να μπορέσεις να το θυμηθείς, για να μπορέσεις να ξεθάψεις τα σημαντικά μέσα από την άμορφη μάζα των ασήμαντων. Κι αυτή η γιγάντωση, αναγκαστικά οδηγεί στα όρια της σάτιρας και του χιούμορ, γιατί κάτι μεγαλωμένο έτσι υπερφυσικά, ακόμη και υπό το πρίσμα του χρόνου (και ειδικά υπό το πρίσμα του χρόνου) φαίνεται απλά γελοίο. Είναι εύκολο να γελάσεις μ’ αυτό, να το προσπεράσεις εύκολα. Να το κοροιδέψεις με την σειρά σου, όμως το παρελθόν είναι εκεί για να σε ορίσει στο δικό σου σήμερα.

Το White Teeth είναι πρακτικά ένα βιβλίο για την μέση αγγλική οικογένεια της δεκαετίας του 80 (και με λίγο απ΄τα νάιντις). Διαβάζοντάς το έφερα στην μνήμη μου τους πρώτους μήνες μου στο Λονδίνο (που συμπίπτουν με τα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου) και πρόσωπα και χαρακτήρες απ΄το πανεπιστήμιο που μου προκάλεσαν άμεσο γέλιο (η αναπαράσταση της ομάδας των animal rights supporters ήταν ακριβώς αυτό που θυμόμουν απ΄τον φίλο Lee Mathews που περνούσε τα Σαββατοκύριακά του στην εξοχή προσπαθώντας να αποτρέψει το fox hunting).

Οι χαρακτήρες της Smith είναι πολύ καλά στημένοι πίσω απ΄αυτόν τον γιγαντισμό, όμως η αλήθεια είναι πως παραπάνω από μια φορά σκέφτηκα πως διάβαζα ένα σενάριο για ένα αγγλικό σιτκομ και τίποτε παραπάνω. Αλλά κι αυτού του είδους η ευχάριστη ανάγνωστη χρειάζεται καμιά φορά.

Advertisements

~ από basileios στο Μαΐου 22, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: