‘Erasure’, Percival Everett

Θυμάμαι μια παλιά στήλη του David Mermin στο Physics Today που ασχολιόνταν με κάποια (ελαφρά) κακώς κείμενα του χώρου της παγκόσμιας φυσικής και της οποίας τα άρθρα ξεκινούσαν με την φράση ‘What’s Wrong with…’ . Κάλλιστα λοιπόν το Erasure θα μπορούσε να ξεκινούσε με την ίδια φράση και να είχε τον πλήρη τίτλο ‘What’s Wrong With this Publishing World’, ή ακόμη καλύτερα ‘What’s Wrong with these Fucking Books’.

Απ’ την αρχή ως το τέλος το βιβλίο είναι μια σάτιρα και μια ανοιχτή κοροιδία της αμερικανικής εκδοτικής βιομηχανίας, του μεταμοντερνισμού που μετα-πέφτει σιγά σιγά σε (φτηνό) ρεαλισμό, της βιομηχανίας του PR και της θεματολογίας που τα τελευταία 20 χρόνια σαν φτηνο σιτκομ (ή σαν άλλο ένα οικογενειακό βιβλίο του Ρουσντι) επαναλαμβάνεται συνέχεια και με ελάχιστες παραλλαγές από τον έναν συγγραφέα στον άλλο. Το κυνήγι για το ποιος θα γράψει το καλύτερο ΄’great American novel’ οδηγεί πολλούς συγγραφείς – φίρμες (και το Erasure είναι σαν να φωνάζει τα ονόματα των Franzen και Chabon από μακριά) σ’ αυτήν την βαρετή ματαιότητα χωρίς τέλος την οποία ο Everett σατιρίζει αμείλικτα (σε συνδυασμό και μέ ένα επίσης αμείλικτο χτύπημα στην μαύρη ρεαλιστική λογοτεχνία).

Η αλήθεια είναι πως πάντα είναι ωραίο να διαβάζει κανείς μια πετυχημένη σάτιρα και σίγουρα το Erasure είναι ακριβώς αυτό, όμως είναι λίγο σαν ο Everett να βρίσκεται σε μια win-win situation. OK, μια χαρά έγραψε ένα βιβλίο που σατιρίζει τα κακώς κείμενα στον χώρο του βιβλίου (αντίστοιχα και χειρότερα ισχύουν και εδώ) όμως σατιρίζει από μια θέση ισχύος, μέσα μάλιστα και ο ίδιος σ΄αυτό το βιομηχανικό σύστημα, αλλά και με τρόπο με τον οποίο δεν θα μπορούσε να χάσει. Δηλαδή, ναι, σατιρίζει πετυχημένα (αλλά πλάγια) και μόλις με το 13ο του βιβλίο… Κι απ’ την άλλη φυσικά η σάτιρα είναι πολύ καλή και ευχάριστη στην ανάγνωση, και είναι πολύ εύκολο να βρίσκεις τα λάθη των άλλων και να τα διακωμωδείς,  αλλά η σάτιρα δεν λύνει το πρόβλημα γιατί καμιά λύση δεν προσφέρει (και ούτε είναι ο σκοπός της να προσφέρει – παρόλο που οι Ιταλοί το μπέρδεψαν αυτό ψηφίζοντας τον Μπεπε Γκρίλο).

Whats wrong with this particular book λοιπόν; μάλλον απλά ακριβώς ότι είναι λάθος και στην υπόλοιπη λογοτεχνία. Πολλά λόγια, λίγες λύσεις…

Advertisements

~ από basileios στο Ιουνίου 3, 2013.

Ένα Σχόλιο to “‘Erasure’, Percival Everett”

  1. Τι να σχολιάσουμε άλλωστε?!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: