‘The Falling Sky’, Pippa Goldschmidt

colliding

Υπάρχουν δεκάδες παρανοήσεις από τον μέσο άνθρωπο (την «κοινή λογικη») που αφορούν στην επιστήμη αποτέλεσμα του ότι η σύγχρονη – και η όχι τόσο σύγχρονη – επιστήμη δεν έχει σχεδόν τίποτε κοινό με την κοινή λογική. Ίσως η χειρότερη όμως παρανόηση να αφορά στον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επιστημονική έρευνα και στην παντελή έλλειψη γνώσης για το ότι η επιστήμη είναι κοινωνική/συλλογική κατάσταση και όχι ατομική.

Η εικόνα του μοναχικού ‘maverick’ επιστήμονα που δουλεύει μόνος εκτός κοινότητας και ανακαλύπτει κάτι που ανατρέπει τα πάντα, μπορεί να ταιριάζει (μόνο) στον Einstein, όμως εδώ μιλάμε για μια ιδιάζουσα περίπτωση όπου μπορεί να ήταν μόνος και έρημος ο Einstein στο γραφείο ευρεσιτεχνιών της Λωζάνης, όμως ήταν τυχερός γιατί η προώθησή του έγινε από ανθρώπους που ήταν ήδη ενεργά τμήματα της κοινότητας (και ειδικά για την περίπτωση γενικής σχετικότητας ρίξτε μια ματιά στο Einstein & Eddington) .

Το The Falling Sky μπορεί σε πρώτη ματιά να είναι ένα μυθιστόρημα όμως κατά βάθος είναι μια μελέτη εκ των έσω για το πως γίνεται η σύγχρονη αστρονομία, τι σημαίνει επιστημονική αποδοχή, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να προχωρήσει κανείς την καριέρα του και – κυρίως – πόσο είναι αποτέλεσμα κοινωνικών διεργασιών η ανάπτυξη και η εξέλιξη της αστρονομίας σήμερα.

Στο καθαρά λογοτεχνικό κομμάτι η Pippa είναι πολύ προσεκτική στη γλώσσα της, ίσως πέραν του δέοντος κάποιες φορές και αν και η συνολική πλοκή η οποία έχει στα σύν της μια δική της προσωπική ανάγκη να μιλήσει για μια απώλεια, έχει κάποια σημεία που εμένα προσωπικά με ενόχλησαν, στο σύνολό της είναι εξαιρετικά καλά δουλεμένη και συνεκτική. Η αλήθεια είναι πως δύσκολα πιστεύεις πως πρόκειται για πρώτο βιβλίο μια που είναι εξαιρετικά ώριμο σε όλα του.

Η Pippa είχε το διπλανό γραφείο από εμένα στο Astrophysics του Imperial και αν και δεν είμασταν ποτέ κολλητοί έχουμε πιεί αρκετές μπύρες παρέα και παρέα με το υπόλοιπο γκρουπ – περισσότερο για λογοτεχνία συζητούσα με τον ομογράφειό της για μια περίοδο τον Bob Mann (που είναι και στα ευχαριστήρια του βιβλίου) μια που ήταν πυντσονόφιλος). Όταν είχα μάθει πως παράτησε την επιστήμη και ασχολείται με το γραψιμο μου είχε φανεί εξαιρετικά περίεργο μια που δεν την θυμάμαι να το αναφέρει ποτέ σαν τμήμα των ενδιαφερόντων της (και ειλικρινά χαίρομαι πολύ που διάβασα το πρώτο της βιβλίο). Όμως η ενασχόληση με την «βαριά» επιστήμη σπάνια σε αφήνει να μιλήσεις για κάτι άλλο, ειδικά όταν είσαι παθιασμένος μαζί της.

Advertisements

~ από basileios στο Αύγουστος 26, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: