‘The Unfortunates’, B.S. Johnson

Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να αντιμετωπίσεις τον θάνατο ενός φίλου, ειδικά όταν πρόκειται για φίλο που χάθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία. Όσο και να το αρνηθείς, να το αγνοήσεις, να το ξεχάσεις, οι μνήμες έρχονται και ξανάρχονται και στήνουν παιχνίδια με την πραγματικότητα και την φαντασία. Το να προσπαθήσεις να θυμηθείς τις λεπτομέρειες, γιατί αυτές είναι μονάχα που έμειναν πηγάζει από έναν μάταιο ψυχααναγκασμό που μπορεί να φέρνει προσωρινά την λύτρωση αλλά σύντομα οδηγεί στην συνείδηση της μόνιμης πια απώλειας και στην καταθλιπτική επιρροή της.

Το The Unfortunates λόγω θέματος αλλα και λόγω χειρισμού, μοιάζει πολύ με το A year of magical thinking της Didion περισσότερο γιατί και στα δύο βιβλία ο θάνατος δεν αντιμετωπίζεται με μελό και με καταθλιπτικό τρόπο μα με μια πραγματιστική απλότητα, που στην περίπτωση της Didion ίσως οφείλεται στις υπόλοιπες συνθήκες της ζωής της, ενώ στην περίπτωση του Johnson είναι σημάδι του φλεγματικού Εγγλέζικου χαρακτήρα. Ο Johnson όμως πίσω από αυτήν την ψυχρότητα εμφανίζεται σαν μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή που προσπαθεί να λυτρωθεί για όλες τις στιγμές που δεν έζησε με τον φίλο του, για όλες τις διαφωνίες τους, και προσπαθεί να δώσει ουσία ακόμα και στις πιο βαρετές στιγμές που θυμάται να είχε μαζί του. Το αποτέλεσμα; Μάλλον δύσκολο να το κρίνεις απ’ το ίδιο το βιβλίο, αλλά δυστυχώς φαίνεται εκ των πραγμάτων να μήν ήταν και τόσο θετικό. Ο Johnson αυτοκτόνησε στα 40 χρόνια του, 3 χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου.

Το ότι το συγκεκριμένο βιβλία δέχεται πρωτίστως τον χαρακτηρισμό της ‘πειραματικής λογοτεχνίας’ (όπως και τα περισσότερα βιβλία του B.S. Johnson) είναι όμως τεράστιο μειονέκτημα γι΄αυτό το βιβλίο και αδικεί απίστευτα τόσο το βιβλίο όσο και τον ίδιο τον Johnson. Καταδικασμένο να ονομάζεται απλά ‘το βιβλίο μες στο κουτί’, μια που είναι δομημένο από 27 φυλλαδιάκια που αναγνώστης καλείται να τραβήξει τυχαία μέσ’ από έβνα κουτί, καλύπτεται και τελικά χάνεται τόσο η ευαισθησία της γραφής του Johnson όσο και ο ίδια η ουσία του τρυκ, που δεν είναι απλά ένα τρύκ, μα πρόκειται για το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της τυχαιότητας της μνήμης που φέρνει το παρελθόν στην καθημερινότητα. Το οτι αυτό τι τυχαίο ‘book in box’ αποκτά στο μυαλό του αναγνώστη την οντότητα ενός συνεκτικού αφηγήματος είναι πραγματικά μια τεράστια επιτυχία του Johnson.

Advertisements

~ από basileios στο Σεπτεμβρίου 16, 2013.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: