‘Barney’s Version’, Mordecai Richler

Η ζωή είναι, απλά, παράλογη και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει κανέναν άλλο.  Προσθέτοντας και κάτι ακόμα για την έλλειψη οποιουδήποτε νοήματος, η προηγούμενη πρόταση θα μπορούσε να αποτελέσει την πιο τέλεια νεο-υπαρξιστική κεντρική ιδέα για το Barney’s Version και όλο το βιβλίο θα μπορούσε κάλλιστα να διαβαστεί κάτω απ΄αυτό το νεο-υπαρξιστικό πλαίσιο.

Όμως το Barney’s Version έρχεται και με μια συνταγή σωτηρίας να προτείνει έναν τρόπο να μπορέσει ο άνθρωπος να αντιμετωπίσει αυτή την έλλειψη νοήματος, αυτήν την αδυναμία συννενόησης, αυτό το παράλογο. Και η συνταγή αυτή στηρίζεται στο χιούμορ και στην ικανότητα να μπορούμε να αφήνουμε πράγματα να περνούν χωρίς να τα παίρνουμε στα σοβαρά.

Το έχω πει πολλές φορές πόσο με ενοχλεί η σοβαροφάνεια και δυστυχώς η σοβαροφάνεια στην λογοτεχνία είναι μάστιγα που την κατακλύζει σε όλα τα επίπεδα γι αυτό και είναι εξαιρετικά  αναζωογονητικό να διαβάζεις βιβλία σαν το Barney’s Version που δεν πάσχουν, ούτε κρύβονται πίσω απ΄αυτήν την σοβαροφάνεια.

Ίσως κάποιος να έλεγε για το Barney’s Version πως πρόκειται για έναν ‘ελαφρύ Roth’, ακριβώς λόγω αυτής της «λάιτ» αντιμετώπισης, όμως ακριβώς αυτή η ελαφρότητα είναι που για μένα δίνει ισχύ στο βιβλίο (και ξεπερνάει την μανιασμένη self obsession του Ροθ).

Advertisements

~ από basileios στο Νοέμβριος 13, 2013.

2 Σχόλια to “‘Barney’s Version’, Mordecai Richler”

  1. Νομίζω πως το αδικείς λίγο με την παρουσίασή σου. Προσωπικά, θα έπαιρνα όρκο πως οι αρετές του βιβλίου δεν εξαντλούνται ούτε στην έλλειψη σοβαροφάνειάς του ούτε στην ελαφρότητά του. Διότι η πρόζα του είναι εξαιρετικά καλογραμμένη, ο ρυθμός του δεν έχει σκαμπανεβάσματα, η πλοκή ξετυλίγεται αριστοτεχνικώς, οι χαρακτήρες είναι βαθείς και καλοζυγισμένοι και πειστικοί μέχριτον τελευταίο, ενώ ίσως ο Ριτσλερ να γράφει εδώ τους καλύτερους διαλόγους των τελαυταίων χρόνων. Επίσης, μορφολογικά είναι πρωτότυπο και ενδιαφέρον και τολμηρό (π.χ. οι υποσημείωσεις του υιού Πανόφσκι).

    Και για το τέλος μια διαμαρτυρία: Ε, όχι και «ελαφρύς Ροθ» ο Μόρντεκάι Ρίτσλερ!

    Ευχαριστώ

  2. α οχι οχι. καθόλου δεν ήθελα να το ρίξω ή να το αδικήσω το βιβλίο. ίσα ισά συμφωνώ με όλα όσα λες. απλά επικεντρώθηκα στο συγκεκριμένο ζήτημα μόνο και μόνο γιατι πραγματικά ζηλεύω όσους μπορούν να το κάνουν τόσο αριστοτεχνικά. όσο για το ‘ελαφρύς ροθ’ ήταν περισσότερη ειρωνική έκφραση (με τον ρόθ δεν έχω καλή σχέση).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: