‘You ‘ve had your time’, Anthony Burgess

Ακούγεται ελαφρώς σαν ένα παράδοξο να χρειάζεται ένας συγγραφέας (και μάλιστα του μεγέθους του Burgess, με ~50 βιβλία και χιλιάδες άλλα κείμενα) να γράψει δυο τόμους αυτοβιογραφικής εξομολόγησης (ο υπότιτλος, ο αμερικάνικος υπότιτλος που κόλλησε στο βιβλίο είναι ‘The Confessions of Anthony Burgess») την στιγμή που κάποιος θα περίμενε η πραγματική εξομολόγηση να φαίνεται απ’ την  «απλή» ανάγνωση των βιβλίων του. Ο μύθος όμως του συγγραφέα που γράφει το πλήθος των έργων του ‘αυτοβιογραφικά’ θεωρώ ότι είναι αποτέλεσμα ανώριμης αναγνωστικής συνήθειας και μιας πρακτικής που συγγενεύει λίγο με την ανάπτυξη θεωριών συνωμοσίας και με την ανθρώπινη ιδιότητα που θέλει να βάζει σε τάξη όλες τις πληροφορίες που πέφτουν στην υποψία της.

Φυσικά δεν είμαι κριτικός και θεωρητικός της λογοτεχνίας για να ασχοληθώ παραπάνω με το θέμα του ‘σκοπού’ του συγγραφέα και με την αποδόμηση του κειμένου σ’ αυτά που λείπουν απ’ αυτό, σε συνδυασμό με την ψυχαναγκαστική διάθεση που βάζει κάποιους συγγραφείς  να δημιουργούν ξανά και ξανά το ίδιο βιβλίο που κατά (όχι και τόσο βάθος) μιλά για τον εαυτό τους. Η έλλειψη ‘εξομολογήσεων’ από άλλους συγγραφείς η αλήθεια είναι πως εντείνει το παραάδοξο και κάνει τους δυο αυτούς τόμους του Burgess να ξεχωρίζουν λίγο σαν την μύγα μες στο γάλα…

Όμως θα ήταν λάθος να αντιμετωπίσει κανείς στεγνά το You ‘ve had your time και το Little Wilson and Big God σαν μια στεγνή  αυτοβιογραφία γιατί η αλήθεια είναι πως είναι κάτι πολύ παραπάνω από αυτό. Με τον ίδιο τρόπο που ένας επιστήμονας θα έγραφε μια ‘επιστημονική αυτοβιογραφία’, (ειδικά) το You ‘ve had your time είναι μια λογοτεχνική (και όχι λογοτεχνίζουσα) βιογραφία στην οποία ο Burgess μιλά όχι μόνο για την δικιά του ζωή αλλά και για την γενικότερη άποψή του για την λογοτεχνία, την κριτική, την μουσική, την τηλεόραση, την ποπ κουλτούρα κλπ κλπ κλπ με τρόπο χαλαρό μεν αλλά αυστηρό στην άποψή του δε.

Θα έλεγα λίγο αιρετικά πως το You ‘ve Had Your Time είναι σαν ένας πρόγονος βιβλίων όπως το ZONE του Goeff Dyer (υπήρχε/υπάρχει λόγος που δεν έγραψα γι’ αυτό) ή ακόμα και του Rings of Saturn του Sebald (ναι ομολογώ αντιλαμβάνομαι πόσο αγγίζει την υπερβολή αυτό). Σίγουρα όμως δεν είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσουν μόνο οι φαν και οι αναγνώστες των υπόλοιπων βιβλίων του Burgess, αλλά είναι πολύ πιο ευρύ σε πάρα πολλά επίπεδα.

 

Advertisements

~ από basileios στο Φεβρουαρίου 27, 2014.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: