‘Mrs Dalloway’, Virginia Woolf

I Chose not to choose life. I chose something else… λέει ο ήρωας του Trainspotting στην προσπάθεια του να παραμερίσει όλα όσα δεν ανήκουν στην μικροαστική μας καθημερινότητα. Και φυσικά δεν χρειάζεται να εξηγήσεις γιατί μπαίνει κανείς σ’ αυτήν την άρνηση. Δεν χρειάζεσαι λογους όταν έχεις τον εθισμό σου (στην δουλειά στην ηρωίνη, στην αναρχία, στο διάβασμα, στο γράψιμο, στο θάνατο γενικότερα…).

Γυρίζοντας περίπου 100 χρόνια πίσω στην ιεραρχικά ταξική αγγλική κοινωνία που περιγράφεται μέσα από το Mrs Dalloway οι ήρωες κι αυτοί δεν έχουν λόγους και επιλογές για την κατάστασή τους και για τις πράξεις τους. Όλα όσα εκτυλίσσονται στο βιβλίο είναι νομοτελειακά ορισμένα από το παρελθόν των ηρώων που με ντερμινιστικό τρόπο ορίζει την ημέρα τους όπως εξελίσσεται απ’ την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Και αν τελικά υπάρχει μια πράξη που ξεφεύγει απ’ αυτόν τον κανόνα είναι η πράξη της αυτοκτονίας που επιλέγει ο ένας απ΄ τους ήρωες. He doesn’t chose life, he chooses something else, κάτι που και η ίδια η Mrs Dalloway φαίνεται να ζηλεύει γιατί θα πάψει να είναι μια αυστηρά καθορισμένη σκάλα στην ζωή της μας θα είναι μια πραγματική επιλογή. Όπως φαίνεται να ήταν επιλογή η ίδια πράξη για την ίδια την Woolf…

To Mrs Dalloway είναι ένα καθαρά μεσοαστικό μυθιστόρημα και θεωρώ ότι σε ένα ταξικό πλαίσιο μπορεί να το δει κανείς καλύτερα, σαν όχι μόνο σαν κάτι προσωπικό μα και σαν ένα γενικότερα πολιτικό σχόλιο σε μια εποχή έντονης κοινωνικής αναταραχής που αφήνει όμως την Αγγλία – εντελώς απρόσμενα – ανέγγιχτη από την όποια εξέλιξη ή επανάσταση. Ο Πόλεμος χωρίς νόημα ίσως τελικά να είχε το νόημά του, αφαιρώντας τις επιλογές τόσο από την τάξη όσο και από την γενιά που θα έπρεπε να έπαιρνε μέρος σε όποια προσπάθεια για αλλάγη…

Η αλήθεια είναι πως χάρηκα πολύ που στα 45 μου χρόνια συνεχίζω να συναντώ βιβλία σαν κι αυτό που με συναρπάζουν όταν τα διαβάζω. Βιβλία που μέσα σ΄ ένα θόρυβο ψυχαναγκασμένης ανάγνωσης με κάνουν σε κάθε παράγραφω να θέλω να φωνάξω ‘thats what its all about!’. Διαβάζουμε, όχι για να περάσουμε την ώρα μας ή για να ‘γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι’, αλλά για την ηδονή που μας φέρνουν απ΄ άκρη σ’ άκρη βιβλία σαν το Mrs Dalloway. Κι όταν τα βρίσκουμε αυτά τα βιβλία we chose not to choose life, we chose something else.

Advertisements

~ από basileios στο Δεκέμβριος 3, 2014.

Ένα Σχόλιο to “‘Mrs Dalloway’, Virginia Woolf”

  1. Ακριβώς όπως τα λέτε. Πάντα ενδιαφέρουσα «Η κυρία Ντάλογουεη» και τις δυο φορές που τη διάβασα, σε διαφορετικές ηλικίες, αλλά και «Τα κύματα» με εξέπληξαν ευχάριστα. Αντίθετα, με κούρασε «Στο φάρο».

    ΥΓ. Ω, ναι, διαβάζουμε για τη χαρά της ανάγνωσης. Τα άλλα έπονται. (Ή όχι.)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: