‘How The Hippies Saved Physics’, David Kaiser

Το ‘χαντάκι’ που ξεχωρίζει τον επιστήμονα από τον τσαρλατάνο είναι ρηχό, πολλές φορές δεν έχει καν νερό και το πηδάς εύκολα χωρίς καν να το καταλάβεις. Το χειρότερο είναι πως πολλές φορές, επηρεασμένος από την παρουσία των επιστημόνων δίπλα σου, δεν μπορείς καν να καταλάβεις σε ποια πλευρά από το χαντάκι βρίσκεσαι – και φυσικά σπάνια υπ’ αυτές τις συνθήκες μπαίνεις στην απορία να ρωτήσεις για το αν το πέρασες ποτέ ή όχι…

Όταν πριν από χρόνια έκανα την ερευνά μου για το πρόσωπο του Μακάριου Μακαρίου, που μπορεί να παίζει μόνο υποστηρικτικό ρόλο στην Τυχαία Είσοδο (αλλά και σε άλλα βιβλία που δεν έχουν εμφανιστεί ακόμη) αλλά η σκέψη και ο τσαρλατανιστικός χαρακτήρας του σκοπός είναι να δουλέψει σαν αλογόμυγα που τσιμπά το μυαλό του αναγνώστη, μελέτησα από πολύ κοντά επιστήμονες σαν κι αυτούς που περιγράφονται στο How the Hippies Saved Physics οι οποίοι μοιράζονται μαζί του πέρα από την counterculture άποψη για την επιστήμη και μια σειρά από άλλες ιδιαιτερότητες στον τρόπο ζωής, σκέψης και ‘επιστημονικής μεθόδου’ (ή μάλλον τις περισσότερες φορές απουσίας αυτής…). Γενικά είναι πολύ ενδιαφέρον πως ο συγκεκριμένος κύκλος επιστημόνων δρούσε με κέντρο το λεγόμενο Fundamental Fysiks Group του Berkeley με τέτοιον τρόπο που κάποιος επιστημονολόγος θα μπορούσε να εξάγει συμπεράσματα όμοια με του Imre Lakatos για τον τρόπο με τον οποίο η επιστήμη (και το εκάστοτε παράδειγμα) είναι έκφραση ενός κοινωνικού δεσμού και διέπεται κατά βάθος από αρχές που πολλές φορές δεν έχουν να κάνουν με την επιστημονική μέθοδο αλλά με τους δεσμούς και την εξουσία στο πλαίσιο της Ομάδας… (και αυτό ίσως είναι κάτι που θα πρέπει να δείξω πιο έντονα σε επόμενο βιβλίο για τον Μακάριο Μακαρίου…).

Από κει και πέρα αν και ο συγγραφέας προσπαθεί να δείξει πως η συγκεκριμένη ομάδα των επιστημόνων ήταν καθόλα σοβαρή – και όχι τσαρλατάνικη – και απλά πρόκειται για έναν ωλτέρνατιβ τρόπο να κάνει κανείς “ολιστική” επιστήμη συζητώντας γυμνός μέσα σε hot tubs με δόσεις LSD, η τελική ετυμηγορία είναι μάλλον αποτυχία για εκείνον – τουλάχιστον αν κριθεί από κάποιον που γνωρίζει από επιστήμη ή από επιστημονική μέθοδο. Αυτή η λογική του ‘μιλάμε γενικά για επιστήμη’ χωρίς όμως να κάνουμε πραγματική επιστήμη, η οποία είναι τμήμα τεραστίων πλέον κοινωνικών ομάδων στο Ίντερνετ, φαίνεται να είχε ρίζες σε εκείνη την όμορφα γραφική εποχή των σέβεντις.

Παρόλα αυτά όμως θα πρέπει να πω πως Το Ταό και η Φυσική, ένα από τα βιβλία που αναφέρονται και αναλύονται στο How The Hippies Saved Physics όπως και η Κρίσιμη Καμπή, αποτελούν ένα από τα εφηβικά μου αναγνώσματα τα οποία με οδήγησαν με άμεσο ή έμμεσο τρόπο στο να γίνω επαγγελματίας Φυσικός, πηδώντας ανάποδα το χαντάκι. Αν και όλοι οι νέοι Φυσικοί θέλουν να γινουν οι ‘νέοι Αινστάιν’, οι εποχές 25 χρόνια πριν ήταν πολύ πιο παρθένες και νομίζω μπορούσες εύκολα να αντιληφθείς την βλακεία σου και να περάσεις στην ορθή σκέψη. Φοβάμαι όμως πως σήμερα τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά. Το ανοιχτό ερώτημα είναι βέβαια αν ο τσαρλατανισμός θα μπορούσε, σαν την μετάλλαξη, να οδηγήσει σε κάποια μορφή εξέλιξης…

Advertisements

~ από basileios στο Δεκέμβριος 8, 2014.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: