‘A Dark Stranger’, Julien Gracq

Όταν πριν λίγα χρόνια ξαναδιάβασα τον Ξένο του Καμύ, η πρώτη μου εντύπωση συνοψιζόταν στις λέξεις ‘ε και;’. Δεν ήταν ακριβώς το αποτέλεσμα που περίμενα μα νομίζω στην συνέχεια ξεπέρασα αυτή την πρώτη εντύπωση σκάβοντας στις σκέψεις μου λίγο παραπάνω (και βγαίνοντας και λίγο εκτός της συνηθισμένης μου πλέον οπτικής γωνίας για τον κόσμο…).

Σίγουρα διαβάζοντας το ‘A Dark Stranger’ (Un beau ténébreux στα γαλλικά…) δεν λες ένα απλό ‘ε και;’ ακόμη και σήμερα και ακόμη και εκτός πλαισίου, μια που δεν πρόκειται για ένα απλό βιβλίο, ούτε και για κάτι πρόχρειρο και υπο του μετρίου. Πρόκειται μάλλον για το πιο ενδιαφέρον ξεχασμένο βιβλίο (και συγγραφέα) που έχω διαβάσει και ο πιο εύκολος τρόπος να το περιγράψω είναι σαν μια μίξη του Ξένου του Καμύ, με το Θεώρημα του Παζολίνι, αλλά σε ένα σκηνικό που θυμίζει τις Διακοπές του Κυρίου Ιλό σε συνδυασμό με μια γλώσσα τόσο πλούσια (ειδικά στην αρχή του βιβλίου, η εισαγωγή του οποίου αποτελεί ένα από τα πιο έντονα και όμορφα κείμενα που έχω διαβάσει) που πραγματικά χαίρεσαι να την διαβάζεις – ακόμη και στην αγγλική μετάφραση που είχα εγω.

Γι’ αυτό και είναι για μένα τόσο παράδοξο που αυτό το βιβλίο είναι τόσο ξεχασμένο (Το A Dark Stranger εκδόθηκε περίπου την ίδια εποχή με τον Ξένο ενώ ο Julien Gracq ήταν περίπου συνομήλικος με τον Camus.) Υποψιάζομαι πως η λήθη αυτή δεν προέρχεται από την έλειψη αξίας του βιβλίου, ούτε και την έλλειψη αξίας του συγγραφέα (άλλωστε σύμφωνα με τις κριτικές αυτό δεν είναι καν το καλύτερο βιβλίο του) αλλά μάλλον πρέπει να οφείλεται στην γενικότερη αντίληψή του για τα πράγματα – και όταν του απονεμήθηκε το Prix Goncourt το 1950 το αρνήθηκε (και παραμένει ο μόνος νομίζω που έχει αρνηθεί το βραβείο). Κάτι τέτοιες χειρονομίες, ακόμη και σε ‘πολιτισμένες’ χώρες είναι αρκετές για να σε βγάλουν εκτός πλαισίου. Όμως έχω την εντύπωση ότι αυτό το πλαίσιο δεν ενδιέφερε και πολύ τον Gracq…

Και ο  Gracq και το  A Dark Stranger είναι η αποκάλυψη του καλοκαιριού για μένα. Η πρώτη μου σκέψη με το που το τέλειωσα ήταν να το ξαναδιαβάσω γιατί πραγματικά η μια ανάγνωση δεν φτάνει. Περισσότερα στην δεύτερη ανάγνωση το φθινόπωρο/χειμώνα…

 

 

 

 

Advertisements

~ από basileios στο Αύγουστος 10, 2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: