‘The Perfect Theory’, Pedro Ferreira

20150824_115602

Κάπου στην ‘Τυχαία Είσοδο’ ο Μακάριος Μακαρίου – που για όποιον την δεν την έχει διαβάσει πρόκειται για έναν αντι-ήρωα που είναι ο ‘τελευταίος κλασικός’ επιστήμονας στον πλανήτη – κριτικάρει με έντονο τρόπο την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας (αλλά και την ειδική…) αναφέροντας την ως την λιγότερο καλά τεσταρισμένη θεωρία, αλλά και ως μια θεωρία η οποία έγινε αποδεκτή απ’ την κοινότητα όχι γιατί εξήγησε ξαφνικά περισσότερα πράγματα, μα ως μια κοινωνική αποδοχή η οποία στα μάτια του Μακάριου Μακαρίου στηρίζεται σε θεωρία συνωμοσίας και όχι σε δεδομένα. Το παράδειγμα το οποίο δίνει ο Μακάριος Μακαρίου σχετικά με την πρώτη έκδοση του Classical Theory of Fields των Landau Lifschitz που θέτει ένα μικρό ζήτημα σε παραπομπή για την περιστροφή του περιηλίου του Ερμή είναι  μάλιστα πραγματικό…

Το ζήτημα είναι πως, τελικά ο Μακάριος Μακαρίου ίσως να έχει και κάποιο δίκαιο: Η αλήθεια είναι πως η Γενική Θεωρία της σχετικότητας έγινε (σιγά σιγά) αποδεκτή χάρις καταρχάς στην εντυπωσιακή προσωπικότητα του Arthur Eddington που απέκτησε την εμμονή να κάνει το περίφημο πείραμα με την έκλειψη ηλίου, στο συνεχώς αναπτυσσόμενο  brand name του Albert Einstein, αλλά κακά τα ψέμματα και στο γεγονός ότι πρόκειται για μια καταπληκτικά όμορφη θεωρία η οποία ‘φαίνεται’ να δουλεύει και να δουλεύει σχετικά καλά.

Διαβάζοντας ένα εκλαικευτικό βιβλίο όμως γι’ αυτήν την θεωρία (που αποτελεί την πρώτη μου αγάπη (και παντοτινή…) στον χώρο της φυσικής, μια που κάποτε σκόπευα να κάνω το διδακτορικό μου σε σχετικό με αυτήν θέμα) δεν είναι δυνατόν να μην ασχοληθείς με την κοινωνική διάσταση τόσο της ίδιας της θεωρίας όσο και της εξέλιξής της και των παρακλαδιών της αυτή τη στιγμή (που συμπεριλαμβάνουν και την θεωρία Χορδών…) αλλά και το κατά πόσο τα μαθηματικά, τα οποία στην ουσία όρισαν την δύναμη της γενικής σχετικότητας δεν έφτασαν σε σημείο απ την μια μεριά να την περιορίζουν αλλά από την άλλη να την οδηγούν σε μη φυσικά αποδεκτά μονοπάτια (όπως η περίφημη λύση των εξισώσεων από τον Kurt Godel…). Φοβάμαι ότι το συγκεκριμένο ερευνητικό κομμάτι τα τελευταία 20 χρόνια βρίσκεται σε μια περίεργη κατάσταση, το οποίο αν και πλέον το κρίνω εξωτερικά σαν παρατηρητής και όχι σαν εσωτερικά εμπλεκόμενος, η οποία μου θυμίζει αδιέξοδο. Ειλικρινά θα ήθελα να μπορούσα να δω σε 200 χρόνια ακριβώς τι θα λέει η επιστήμη για την Γενική Σχετικότητα μα και η Ιστορία της Επιστήμης για τις λεπτομέρειες που οδήγησαν στην αποδοχή και την εξέλιξή της.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι πραγματικά συναρπαστικό και αξίζει την προσοχή τόσο μυημένων όσο και αμύητων. Ακόμη κι ο Μακάριος Μακαρίου θα το διάβαζε (αλλά θα το πέταγε από ένα σημείο και μετά στον τοίχο…).

[στην φωτο ένα βιβλίο πάνω στο οποίο πέρασα δεκάδες ώρες στα νιάτα μου… Πολλές απ’ αυτές ήταν κατά την διάρκεια καταλήψεων στην σχολή. Ποιός είπε πως οι καταλήψεις κάνουν κακό στην μάθηση;]

 

 

 

 

Advertisements

~ από basileios στο Αύγουστος 24, 2015.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: