‘Το Χειρόγραφο της Σαραγόσσα’, Γιαν Ποτότσκι

Διαβάζοντας ένα ‘μυθιστόρημα’ διακόσια χρονια μετά την πρώτη του έκδοση αναγκαστικά πέφτει κανείς στο αναπόυεκτο του να προσπαθεί να επιβάλει την γνώση του μέλλοντος μες στο παρελθόν, να το αναλύσει με βάση κατοπινά αναγνώσματα αλλά και μια ιστορική πορεία η οποία ήταν απούσα όταν γράφτηκε το βιβλίο. Ταυτόχρονα είναι αναπόφευκτη η προοπτική του παρελθόντος μες στο δικό του μέλλον (ή δικό μας παρόν) που στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό αδικεί το (όποιο) βιβλίο γιατί το βγάζει τόσο εκτός εποχής με εξαναγκασμένο τρόπο ή βγάζει την δικιά μας ανάγνωση απ’ την ιστορική της παρουσία για να την τοποθετήσει στην γνώση ή μάλλον στην απουσία γνώσεων του παρελθόντος. Λίγα είναι τα βιβλία που μπορούν να σωθούν αλώβητα απ΄αυτούς τους μετασχηματισμούς τύπου… Lorenz. Και νομίζω το Χειρόγραφο της Σαραγόσσα είναι ένα από αυτά.

Φτάνει βέβαια κανείς να μην μπλέξει την μαγεία για μαγικό ρεαλισμό – οπότε χάλασαν όλα…

Γραμμένο κάπου το 1800 το Χειρόγραφο της Σαραγόσσα είναι μια σειρά από εγκιβωτισμένες – πολλαπλώς – μικροιστορίες οι οποίες αναδεικνύουν την σκοτεινή εποχή του 180υ αιώνα με έναν εξαιρετικά φωτεινό τρόπο. Ίσως λόγω δομής να έλεγα πως το βιβλίο μοιάζει αρκετά με τις 1001 νύχτες, όμως εγώ θα τολμήσω να πω ότι είναι το πιο κοντινό βιβλίο που έχω βρει που να ταιριάζει στα βιβλία του Ουμπέρτο Έκο. Και μπορεί ο Έκο να είναι λίγο ‘παγώνι΄και να προσπαθεί να εντυπωσιάσει με τα πραγματολογικά του στοιχεία τον αναγνώστη, ο Ποτέτσκι όμως δεν έχει να εντυπωσιάσει κανέναν εκτός απ’ τον εαυτό του και γι’ αυτό το Χειρόγραφο της Σαραγόσσα μοιάζει τελικά πολύ πιο ομοιογενές και πολύ πιο δυνατό σαν ανάγνωσμα από οποιαδήποτε βιβλίο του Έκο (εκτός απ΄το Όνομα του Ρόδου).

Από κει και πέρα προσωπικά και λόγω καθαρής αγάπης στο μεγαλύτερο μυθιστόρημα και όχι στις μικροιστορίες το βιβλίο με κούρασε αρκετά ειδικά προς το τέλος αλλά νομίζω ότι εκτίμησα περισσότερο τις αρετές του από ότι σκυλοβαρέθηκα τα ελαττώματά του. Μακάρι να τόλεγα αυτό για τα περισσότερα βιβλία που διαβάζω…

 

 

Advertisements

~ από basileios στο Οκτώβριος 12, 2015.

2 Σχόλια to “‘Το Χειρόγραφο της Σαραγόσσα’, Γιαν Ποτότσκι”

  1. Ποια εκδοχή διάβασες, τη μικρή ή τη μεγάλη; Η μεγάλη (που αν θυμάμαι καλά είναι και αμφισβητούμενης γνησιότητας) γίνεται λίγο υπερβολικά και ατελείωτα πικαρέσκ. Η μικρή έχει πιο πολύ, ας πούμε, ερωτισμό και μαγεία — και χωρίς λύση του μυστηρίου.

    Υπάρχει και η πολωνική ταινία του ’65. Καθόλου άσχημη (αλλά, όσο θυμάμαι, με έμφαση στο κωμικό και το πικαρέσκ):

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: