‘Albert Angelo’, B.S. Johnson

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι’ αυτό: Πίσω απ΄τις πωλήσεις, τα μάρκετινγκ, τις σκέψεις για την ‘συγγραφική καριέρα’, τα βραβεία, τις εκδόσεις και τις κριτικές ένας συγγραφέας γράφει πρώτα απ΄ όλα για τον εαυτό του. Η λειτουργία της εξομολόγησης και της κάθαρσης πίσω απ΄την αφηγηματική ανάπτυξη δεν χρειάζεται τίποτε από τα παραπάνω, παρά μόνο μια συνείδηση που ψάχνει για διέξοδο, για ένα ‘αυτί’ που θα μπορούσε να ξαλαφρώσει θέσεις και προβλήματα που ταλαιπωρουν για μήνες, για χρόνια και για δεκαετίες ίσως.  Και αυτό φυσικά ισχύει ακόμη κι αν το βιβλίο δεν είναι αυστηρά αυτοβιογραφικό.

Μ’ αυτό το δεδομένο λίγα από τα παραπάνω έχουν ουσιαστική σημασία για την διαδικασία της συγγραφής (και ακόμη λίγότερη σημασία έχει τελικά η κριτική, ειδικά για τον συγγραφέα…) αλλά φυσικά ο συγγραφέας αναγκάζεται τελικά να ασχολείται με όλα τα παραπάνω ψάχνοντας χαμηλότερα στην πυραμίδα του Maslow για ελλείψεις που θα του επιτρέψουν να ασχοληθεί μόνο με αυτό που τελικά τον ενδιαφέρει. Το τραγικό φυσικά είναι πως τελικά – σχεδόν – ποτέ δεν μπορεί να απαλλαγεί από τα πιο πεζά (και κάποιες φορές ίσως να μη το θέλει καν) αλλά και κυρίως αντιλαμβάνεται κάπως αργά πως όσο και να προσπαθήσει η διαδικασία της κάθαρσης δεν έρχεται  ποτέ τόσο απλά (καταραμένο  human condition…) και με απλά λόγια το γράψιμο δυστυχώς δεν φτάνει…

Ο BS Johnson είναι μια ιδότυπη περίπτωση συγγραφέα ακριβώς γιατί η κάθαρση αυτή δεν ήλθε ποτέ σε εκείνον παρά τις προσπάθειες που έκανε να περιορίσει το δικό του θλιβερό σύμπαν γιά το σύμπαν το βιβλίων του, τα οποία έχουν μια σχέση ευθέως ανάλογη με την ζωή του. Μπορεί να αντιμετωπίζεται σήμερα ως ένας ξεχασμένος ‘πειραματικός’ συγγραφέας λόγω των τρικ που χρησιμοποιούσε στα βιβλία του όμως πραγματικά το σπρωξιμο των ορίων της λογοτεχνίας που πρόσφερε ο Johnson χρησιμοποιώντας τα είναι κι αυτά μια ψυχολογική προσπάθεια κάθαρσης, ξεπεράσματος των ορίων σε μια ρουτίνα και μια ζωή βαθειά τραγική και ταυτόχρονα τόσο ταλαντούχα.

Το Albert Angelo είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσπάθειας κάθαρσης, που με αφηγηματικά αυτοβιογραφικό τρόπο προσπαθεί να ξεπεράσει την καθημερινότητά του. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς την βιογραφία του BS Johnson για να δει πίσω απ΄το Albert Angelo στην τραγική μορφή του ίδιου του συγγραφέα, όμως δε μπορεί παρά να θαυμάσει και το ταλέντο του και την ίδια του την προσπάθεια για κάθαρση που τελείται (ή όχι…) τόσο δημιουργικά. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως η δυστυχία είναι καταλύτης όχι μόνο της δημιουργικότητας αλλά και της λογοτεχνίας.

Advertisements

~ από basileios στο Μαΐου 3, 2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: