‘Here I Am’, Jonathan Safran Foer

Ομολογώ ότι ξεκίνησα να διαβάζω το καινούριο βιβλίο του Foer με μια δυσκολία. Οι προηγούμενες προσπάθειές μου να διαβάσω κάτι δικό του με ενόχλησαν αρκετά, όχι γιατί θεώρησα γιατί πρόκειται για έναν μέτριο/κακό συγγραφά ή γιατί το περιεχόμενο και η πλοκή των βιβλίων του μου φάνηκαν βαρετά. Το αντίθετο μάλιστα. Αυτό που με ενόχλησε είναι ένα πέπλο συναισθηματικού εκβιασμού που σκέπαζε τα βιβλία του και που ένιωθα να με πνίγει πλασματικά σε κάθε ανάγνωση.

Τελικά όμως αποφάσισα να διαβάσω το Here I am περισσότερο γιατί θεώρησα πως ο ώριμος πια Foer θα έχει ξεπεράσει αυτό το ‘νηπιακό συγγραφικά’ στάδιο και θα μπορούσε πίσω από αυτό το πολύ προσωπικό βιβλίο να μπορέσει να σταθεί πολύ καλύτερα και ντόμπρα απέναντι στον αναγνώστη του. Εν μέρει είχα δίκαιο, αλλά δυστυχώς εν μέρει είχα και άδικο.

Το Here I Am όπως είπα είναι ένα πολύ προσωπικό βιβλίο καιο σκοπός του είναι τελικά να μιλήσει για μια σύγχρονη οικογένεια σε διάλυση – με την μορφή που προσπάθησε να κάνει και ο Franzen στα Corrections, μόνο που ο Foer καταφέρνει να το κάνει πολύ πιο διεισδυτικά και πολύ πιο ζεστά από τον κρύο σχετικά Franzen. Ταυτόχρονα ο Foer φαίνεται άμεσα επηρεασμένος στην γραφή του σ’ αυτό το βιβλίο από τον Philip Roth, αλλά για μένα καταφέρνει να ξεπεράσει τις εμμονές του Roth βαζοντάς τες σε δεύτερη μοίρα και χαρίζοντας ένα πορτραίτο μιας σύγχρονης εβραικής οικογένειας που πραγματικά είναι πετυχημένο και εξαιρετικά λεπτομερές. Αυτή η μείξη Franzen και Roth είναι μάλλον το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Here I Am που στην τελική κατασκευή του φτιάχνει κάτι πολύ ιδιαίτερο που δεν είναι ούτε Franzen αλλά ούτε και Roth απόλυτα. Είναι όμως σίγουρα Foer.

Είναι τόσο Foer που ενώ για 500 σελίδες καταφέρνει να πετάξει από πάνω του τον παλιό ανώριμο εαυτό του, δυστυχώς τελειώνει το βιβλίο με έναν πολυπαιγμένο συναισθηματικό εκβιασμό πάνω στον αναγνώστη που θα ταίριαζε σε μελό ταινία της δεκαετίας του 50. Η αλήθεια λοιπόν είναι πως αν και το βιβλίο στο προηγούμενο μέρος του ήταν εξαιρετικό το τελευταίο μέρος του θα μπορούσε και να λείπει. Αν σας ενοχλούν και σας σαν και μενα οι συναiσθηματικοί εκβιασμοί, απλά σχίστε τις τελευταίες 60-70 σελίδες απ΄το βιβλίο και διαβάστε το υπόλοιπο.

Advertisements

~ από basileios στο Οκτώβριος 31, 2016.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: