‘Black Swan Green’, David Mitchell

Όταν σκέφτομαι την δεκαετία του 80 έρχονται στο νου με σειρά προτεραιότητας τα παρακάτω: α) υπερτιμημένα τραγούδια (ξέρω πως αυτό σηκώνει συχνά θύελλες αντιδράσεων, μα η δεκαετία του 80 ήταν η πιο φτωχή μουσικά δεκαετία των τελευταίων 60 ετών) β) ηλεκτρονικά παιχνίδια με ‘τετράγωνα’ γραφικά, γ) σχολικά χρόνια γεμάτα με βαρβαρότητα που έπρεπε να την ξεπεράσω με έξυπνους τρόπους δ) έρωτες, όσο δυνατοί όσο και χαμένοι.

Στο Black Swan Green παρελαύνουν όλα τα παραπάνω σε σωστές αναλογίες για να κάνουν το βιβλίο εντελώς ξεχωριστό για μένα ή και γενικότερα για ανθρώπους της ηλικίας μου. Όμως παρόλο που για μια άλλη φορά η γραφή του είναι εντελώς ξεχωριστή, μια που χρησιμοποιεί με εντελώς φυσικό τρόπο την τοπική αργκώ μα και τους ιδιωμαtισμούς της εποχής, θεώρώ το Black Swan Green κατώτερο σαν βιβλίο σε σχέση και με το Cloud Atlas και με το Ghostwritten (που εξακολουθεί να είναι το αγαπημένο μου).

Ο David Mitchell τυχαίνει να έχει την ίδια ακριβώς ηλικία με εμένα. Δεν ξέρω κατά πόσο το Black Swan Green είναι αυτοβιογραφικό, και η αλήθεια είναι πως δεν με ενδιαφέρει αν είναι, αλλά έχει σημασία πως η αναγνωσή του με οδήγησε σε ένα ταξίδι στο δικό μου παρελθόν, από το οποίο έχω πλέον λυτρωθεί εντελώς. Έχω την εντύπωση πως ο David Mitchell προσπάθησε να λυτρωθεί από το δικό του γράφωντας το Black Swan Green. Μόνο ο ίδιος το ξέρει αν πέτυχε ή όχι.

Advertisements

~ από basileios στο Αύγουστος 20, 2009.

6 Σχόλια to “‘Black Swan Green’, David Mitchell”

  1. Δεν ξέρω τ΄άλλα του βιβλία, αλλά το συγκεκριμένο είναι συμπαθητικό. ευχάριστο και πικρό όσο πρέπει. Συστήνεις το ghostwritten;

  2. υπερτιμημένα; απλώς; τα μαύρα τους τα χάλια είχανε (με εξαίρεση το μέταλ και το ποστ πανκ – άντε και το αμερικάνικο ολτέρνατιβ). Καλός ο Μίτσελ, πολύ καλός. Αν η βουτιά στα 80ς σε δροσίζει θα πρότεινα Τζόναθαν Κόου («What a carve up!») και του Χόλλινγκχερστ («The line of Beauty») – αν και το τελευταίο με νύσταξε κάπως.

  3. Την προηγούμενη εβδομάδα διαβάσαμε τον «Μαύρο Κύκνο» στη Λέσχη Ανάγνωσης του ΜΕΛΟΜΑ:
    http://mel8ma.blogspot.com/
    Άκρως ενδιαφέρουσα ήταν η ενεργή συμμετοχή της Νεφέλης (12 ετών) η οποία είχε επιλέξει το βιβλίο, ενώ συντόνισε και τη συζήτηση, αλλά και έγραψε το κείμενο του αντίστοιχου post. Μας απασχόλησε πολύ το αν ο Μ.Κ. είναι εφηβική λογοτεχνία, αν απευθύνεται σε εφήβους, αν είναι διδακτικό κείμενο, αν είναι «στρογγυλεμένο» κλπ κλπ κλπ.

  4. οχι, δεν είναι εφηβική λογοτεχνία (ό,τι κι αν σημαίνει) και γι αυτό εί΄μαι κάθετος. Θα έτεινα να έλεγα πως είναι ένα προσωπικό βιβλίο δικής του κάθαρσης. Από κει και πέρα όμως επειδή είναι γίγας συγγραφέας και χαμαιλέων τόσο γραφής όσο και ιδεών οι προεκτάσεις αυτού είναι πολλές και διαφορετικές (και πάντα εξαρτώνται και από τον αναγνώστη).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: